يكى از صفات شيعه ژرف نگرى در امور حقيقى دنياست كه امام على عليه السلام در اين باره به اصحاب فرمود :
شِيعَتُنا هُمْ العارِفُونَ بِاللَّهِ العامِلُونَ بِأَمْرِ اللَّهِ ، أَهْلُ الفَضائِلِ ، النَّاطِقُونَ بِالصَّوابِ ، مَأكُولُهُم الْقُوتُ وَ مَلْبَسُهُم الأِقتِصادُ وَ مَشْيُهُمُ التَّوَاضُعُ . . .
تَحْسَبُهُم مَرْضى وَ قَدْ خُولِطُوا وَ ما هُمْ بِذلِكَ ، بَلْ خامَرَهُم مِنْ عَظَمَةِ رَبِّهِم وَ شِدَّةِ سُلطانِهِ ما طاشَتْ لَهُ قُلُوبُهُم وَ ذَهَلَتْ مِنْهُ عُقُولُهُم ، فإِذا اشْتاقُوا مِنْ ذلكَ بادَرُوا إِلى اللَّهِ تَعَالى بِالأَعْمالِ الزَّكِيَّة لايَرْضَونَ لَهُ بِالقَلِيلِ و لايَستَكْثِرُونَ لَهُ الجَزيلَ فَهُمْ لِأَنْفُسِهِمْ مُتَّهِمُونَ وَ مِنْ أَعْمالِهِم مُشْفِقُونَ . « 1 »
شيعيان ما آنانند كه خداشناسند ، به فرمان خدا عمل مىكنند ، اهل فضايلند ؛ زبانشان گوياى راستى و درستى است ؛ خوراكشان بخور و نمير است .
پوشاكشان ميانه روى است ، راه رفتنشان با فروتنى است . . .
آنان را بيمار و ديوانه مىپندارى در حالى كه چنين نيستند ، بلكه عظمت پروردگارشان و شكوه قدرت او چنان در آنان اثر گذاشته كه دلهايشان ديوانهء او ، خردهايشان در برابرش حيران و سرگشته شده است ، اشتياق آنان سبب گشته كه با كارهاى پاك و پاكيزه به سوى خداى تعالى بشتابند ، به عمل اندك براى او رضايت نمىدهند و اعمال زياد را براى خود زياد نمىشمارند ، پيوسته خود را متّهم مىدارند و از اعمال خويش بيمناكند .
بخشى از رزق و سرمايه انسان ، اموالى است كه از راه كسب حلال به دست مىآيد و در راه حق و حمايت از ضعيفان مصرف مىگردد . و گاهى آدمى در اثر هوا و هوس از راه باطل درآمدى بياندوزد و در راه شيطان خرج مىكند كه هر دو بر باد رفته است .
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 75 / 28 ، باب 15 ، حديث 96 .