مىنمود كه در تبليغ پيامهاى پروردگار بيم و هراس از احدى ندارند ، در پند و اندرز براى دشمن نيز بسان دوست ، غمخوارى مىكردند .
از آسمان فضيلت ، زبان آنان براى ترجمان وحى گويى انتخاب شده ؛ زبان ، زبان انبيا ؛ پيام ، پيام انبيا ؛ اگر پيغمبر خود را به آنان رسانيده بود دهن آنان را مىبوسيد . از گريبان آنان ناطقهء انسان نيروى خود را آشكارا مىكرد ، و محسوس مىكرد كه نفس ناطقه سپهبد و مُهَيْمِن نيروهاى ديگر انسان است ، و گاهى اين سپهبد توانا براى ابراز منويّات ، گذشته از زبان و منطق ، تمام اعضا و جوارح را استخدام مىكرد و پيام فضيلت را در سر چهارسوى و بازار دنيا مىرساند ، به آوازى رسا اين صدا را بلند مىكرد كه به هيچ جنجالى نتوان آن را نهفته كرد . و سخنورى آن است كه در ديگران به حسّ اعتماد و حسن اعتقاد بيفزايد و امور جوهرى در ذوات و نفوس بيافريند ، با آن كه آواز ، خود ، صدا ، يعنى تموّج هوايى بيش نيست .
اگر به اين زندگان ابد عشق بورزيم جا دارد ، چه از اين زندگان تا ابد شعاع حيات بسان سرچشمهء آب حيات ، روان است . اگر نام آنان را تجديد كنيم روان خود را از رنج و فشار نجات دادهايم . اگر روش اقدام و كردار و روحيهء آنان را تجديد كنيم به روح سلحشورى و وظيفهء نظامىگرى خدمت كردهايم . اگر به جنبهء خداپرستى آنان ، آيين را تقويت كنيم ، سزد كه آنان را ذكر خدا خواهيم يافت . ما اگر همه فضايل را بخواهيم در يك جا بيابيم در ميهن يعنى قبّه و بارگاه جان و روان اينان خواهيم يافت .
علماى اخلاقِ ما اگر اخلاق را در پيرهن اينان ببينند ، امير لشگرانِ ما اگر براى تهيهء روح نظامى و رويّهء سلحشورى پيام آنان را بشنوند و بشنوانند ، هر دووان به سپاه صلاح و سلاح خود ، ذخيرهء فناناپذير رساندهاند .
اگر عرفا تن در دهند كه از ادّعا به وادى حقيقت و عمل يك قدم بردارند ، طرز گشودن درهاى آمد و شد را به جهان ملكوت ياد خواهند گرفت ، مردانى را خواهند ديد كه شوق پياپى ، آنان را چنان كشانده كه چون ديدند بقا با لقا سازگار نيست ،
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحة 363
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص٣٦٣