دلسوز به او سفارش كردهاند كه از عقل و فطرت و وجدان كمك بگير و در حقايق ظاهريّه و باطنيّه مطالعه كن ، يا به بينايان راه دست توسل بزن و با انتخاب راه از چاه ، به سير و سفر در سبيل اللّه مشغول شو و از آنچه مايهء جهل و نادانى و علّت افتادن در شهوات حيوانى است بپرهيز تا شاهد سعادت را در آغوشگيرى و از ضربههاى مهلك و خطرناك غول شقاوت در امان بمانى ، كه تو در برابر گوش و چشم و قدرت درك و همهء نعمتهاى حق و براى به دست آوردن سعادت دارَيْن و دور شدن از شقاوت كه مورث خِزْى دنيا و عذاب آخرت است ، مسؤولى .
وَلَا تَقْفُ مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ إِنَّ الْسَّمْعَ وَالْبَصَرَ وَالْفُؤادَ كُلُّ أُوْلئِكَ كَانَ عَنْهُ مَسْؤُولًا » « 1 »
و از چيزى كه به آن علم ندارى [ بلكه برگرفته از شنيدهها ، سادهنگرىها ، خيالات و اوهام است ] پيروى مكن ؛ زيرا گوش و چشم و دل [ كه ابزار علم و شناخت واقعىاند ] موردِ بازخواست اند .
او كه بدون اتصال به نبوّت و امامت ، به خود و به خدا و به جهان و ساير حقايق جهل دارد ، نبايد زمام حيات خويش را به دست ديو جهل بسپارد ، كه ديو جهل مايهء تمام امراض و علت العلل تمام بدبختىها و سرچشمهء شقاوت و خزى دنيا و عذاب آخرت است ، كه شرعاً و عقلًا بر ما واجب است در آزادى خويش از عذاب و نقمت ، با كمك ايمان و عمل صالح بكوشيم .
نصيحتى مشفقانه
از غرور و عُجب و خودبينى و خودپسندى بپرهيزيد ، در برابر حق و حقيقت ، متكبّر نباشيد ، بند بردگى ديگران را كه مايهء تمام بدبختىها و سيه روزى است به
هامش
( 1 ) - اسراء ( 17 ) : 36 .