قَالَ عَلىٌّ عليه السلام : الصُّورَةُ الإنسانِيَّةُ هِىَ أكْبَرُ حُجَجِ اللّهِ عَلى خَلْقِهِ ، وَهِىَ الْكِتابُ الَّذى كَتَبَهُ بِيَدِهِ ، وَهِىَ الْهَيكَلُ الَّذى بَناهُ بِحِكْمَتِهِ ، و هِىَ مَجْمُوعُ صُوَرِ الْعالَمينَ ، و هِىَ الْمُخْتَصَرُ مِنَ اللَّوحِ الْمَحفُوظِ ، وَهِىَ الشّاهِدَةُ عَلى كُلِّ غائِبٍ ، وَهِىَ الْحُجَّةُ عَلى كُلِّ جاحِدٍ ، وَهِىَ الطَّريقُ الْمُستَقيمُ إلى كُلِّ خَيْرٍ ، وهِىَ الْجِسْرُ الْمَمْدُودُ بَيْنَ الْجَنَّةِ وَالنّارِ . « 1 »
انسان با تمام وجود و ماهيتش بزرگترين دليل و حجّت خدا بر ساير مخلوقات است ، و هم او كتابى است كه حضرت حق آن را به دست علم و قدرت و حكمتش نوشته ، و هيكل و ساختمانى است كه آن را بر اساس محكم كارى بنا نهاده ، او موجودى است كه مجموع خلقت در آن خلاصه شده ، و اجمالى از لوح محفوظ ، و شاهدى بر حقايق غيبيه ، و حجت و دليلى بر هر منكر ، و راه مستقيم به سوى هر خوبى ، و پلى بين بهشت و جهنّم است .
در حديث قدسى آمده :
خَلَقْتُ الأشياءَ لِأجْلِك وَخَلَقْتُك لِأجْلى . « 2 »
اشيا را محض تو آفريدم ، و تو را به خاطر خودم خلق كردم .
اين حديثى است كه مفهوم بلند و آسمانيش در آيات قرآن مجيد ديده مىشود :
هُوَ الَّذِي خَلَقَ لَكُم مَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً » « 3 »
اوست كه همهء آنچه را در زمين است براى شما آفريد .
وَما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالإنْسَ إلّالِيَعْبُدُونِ » « 4 »
و جن و انس را جز براى اين كه مرا بپرستند نيافريديم .
هامش
( 1 ) - شرح الاسماء الحسنى : 1 / 12 ، به نقل از ابن ابى جمهور ؛ تفسير الصافى : 1 / 92 ، ذيل آيهء 2 سورهء بقره .
( 2 ) - الجواهر السنيه : 361 ؛ رياض السالكين : 1 / 363 ؛ شرح الاسماء الحسنى : 1 / 139 .
( 3 ) - بقره ( 2 ) : 29 .
( 4 ) - ذاريات ( 51 ) : 56 .