خودش پيوسته مادهء احتراقى خود را درست كند و نيازى به كمك خارجى نداشته باشد ؟
اگر پزشكى ، بيمارى بيماران را به خوبى تشخيص دهد و داروى صحيح هر بيمارى را بداند ، عقلا او را دانشور و خردمند مىخوانند .
اگر داروشناسى داروهاى بيمارىها را خوب بشناسد و يكايك آنها را براى بهره بردارى بيماران آماده داشته باشد عقلا وى را دانا و عاقل مىدانند .
اگر كسى هم پزشك باشد و هم داروشناس ، هم پزشكى را بداند و هم داروپزشكى ، عقلا وى را بسيار دانا دانسته و در برابر دانش او سر تعظيم فرود مىآورند .
اگر موجودى هم پزشك باشد و هم داروشناس و هم سازندهء دارو و پديد آورندهء دارو و هم گذارندهء دارو به طور رايگان در دسترس بيماران ، چنين وجودى بسيار دانا و توانا و حكيم و كريم و مهربان خواهد بود .
آيا وجود گياهان دارويى در اين جهان ، از آغاز تا كنون و آينده به ما نمىگويد كه پديدآورندهء آنها دانا و تواناست ، حكيم و كريم و مهربان است ؟
اوست كه بيمارىهاى بشر را يكايك دانسته و داروهاى آنها را يكايك شناخته و داروها را يكايك ساخته و پرداخته و از نيستى به هستى آورده و به طور رايگان تحت اختيار بشر قرار داده است ، ولى بشر خود را به نادانى مىزند ! اين دانش نامتناهى را ناديده مىگيرد ، اين قدرت نامتناهى را نمىبيند ، اين حكمت نامتناهى را به هيچ مىانگارد ، اين كرم نامتناهى را نمىفهمد ، اين مهر نامتناهى را درك نمىكند ! برناى كاشف پنى سيلين و مانند آن بسيار احترام و ارزش قائل است ولى آفرينندهء پنىسيلين و مانند آن را منكر مىشود ؛ نمك را مىخورد و نمكدان را مىشكند !
بزرگوارى و رحمت او اقتضا مىكند كه براى مدتى از اين گناه بزرگ بشر چشم
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحة 203
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص٢٠٣