به شست يار و زلف يار در بندم خوشا حالم * به درد بى دواى دوست خرسندم خوشا حالم
نديدم چون وفايى در گُلى در گلشن عالم * ز دل خار تعلّق يك به يك كندم خوشا حالم
برون كردم سر از خاك و نديدم جاى آسايش * دگر خود را درون خاك افكندم خوشا حالم
بجز عشقم نيامد در نظر چيزى در اين عالم * از آن رو عشق در جان و دل آكندم خوشا حالم
جمال دوست در صحراى هستى چون تجلّى كرد * وجود خويش را از خويشتن كندم خوشا حالم
( فيض كاشانى )
6 - مدد فرشتگان در مصيبتها
فرشتگان به هنگام مصايب و سختىها به اذن حق به مدد و كمك انسان مىآيند :
إِذْ تَقُولُ لِلْمُؤْمِنِينَ أَلَن يَكْفِيَكُمْ أَن يُمِدَّكُمْ رَبُّكُمْ بِثَلَاثَةِ آلَافٍ مِنَ الْمَلَائِكَةِ مُنزَلِينَ * بَلَى إِن تَصْبِرُوا وَتَتَّقُوا وَيَأْتُوكُم مِن فَوْرِهِمْ هذَا يُمْدِدْكُمْ رَبُّكُمْ بِخَمْسَةِ آلَافٍ مِنَ الْمَلَائِكَةِ مُسَوِّمِينَ * وَمَا جَعَلَهُ اللَّهُ إِلَّا بُشْرَى لَكُمْ وَلِتَطْمَئِنَّ قُلُوبُكُم بِهِ وَمَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِندِ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ » « 1 »
آن هنگام كه به مؤمنان مىگفتى : آيا شما را بس نيست كه پروردگارتان به سه هزار فرشته نازل شده شما را يارى دهد ؟ * آرى ، اگر شكيبايى ورزيد و پرهيزكارى كنيد و دشمنان در همين لحظه ، جوشان و خروشان بر شما بتازند ،
هامش
( 1 ) - آل عمران ( 3 ) : 124 - 126 .