درجات انسان در قرآن
يكى از صفات خداوند رفيع الدّرجات است كه در سورهء غافر به آن اشاره شده است :
رَفِيعُ الدَّرَجَاتِ ذُو الْعَرْشِ يُلْقِي الرُّوحَ مِنْ أَمْرِهِ » « 1 »
بالا برندهء درجات و صاحب عرش است ، روح را [ كه فرشتهء وحى است ] به فرمانش به هر كس از بندگانش كه بخواهد القا مىكند تا مردم را از روز ملاقات [ كه روز رستاخيز است ] بيم دهد .
خداوند درجات را به ميزان اخلاص بالا مىبرد ، البته رفيع اگر به معناى بالابرنده باشد ولى اگر به معناى بلند مرتبه باشد ، اشاره به اوصاف عالى خداوند است كه در علم و قدرت و تمام اوصاف كمال و جمال به قدرى بالاست كه بشر با تمام مقاماتش به اوج آن نمىرسد .
خداوند ، انسان را به سبب ايمان و عبادت او درجه مىدهد و به مقامات عاليه مىرساند . همهء اينها در سايهء رحمت و لطف الهى است . كه مىفرمايد :
« وَمَن يَأْتِهِ مُؤْمِناً قَدْ عَمِلَ الصَّالِحَاتِ فَأُولئِكَ لَهُمُ الدَّرَجَاتُ الْعُلَى » « 2 »
و كسانى كه مؤمن بيايند در حالى كه كارهاى شايسته انجام دادهاند ، براى آنان برترين درجات است .
به خصوص پيامبر اعظم صلى الله عليه و آله را به لحاظ برترىهايى به آن درجات مىرساند پس هر كس دنيا و آخرت را انتخاب كند بهره مىبرد و درجاتى نصيب او مىشود ولى درجات آخرت بسيار برتر و بهتر است .
هامش
( 1 ) - غافر ( 40 ) : 15 .
( 2 ) - طه ( 20 ) : 75 .