مردى در حضور امام سجاد عليه السلام گفت : خدايا مرا از آفريدگانت بىنياز كن .
امام عليه السلام فرمود : چنين نيست ؛ زيرا مردم به يكديگر وابستهاند ولى بگو پروردگارا ! مرا از آفريدهء شرورت بىنياز دار .
البته روشن است كه در درجههاى توسّل به ديگران يا خواهش از مردم در صورتى كه رنگ خدايى داشته باشد ؛ اشكالى نيست . ولى اگر در هر موردى ، دگر بينى در نظر باشد اين نوعى شرك است . ولى نيكوتر اين كه انسان به نتيجه كار بيانديشد كه چه بايد بكند .
حضرت جواد عليه السلام فرمود :
الْحَوائِجُ تَطْلُبُ بِالرَّجاءِ وَهِى تَنْزِلُ بِالقَضَاء وَالعافِيَةُ احْسَنُ عَطاء . « 1 »
نيازها به خواهش خواسته مىشود و با قسمت الهى فرو فرستاده شود ولى عافيت بهترين هديه است .
مولا على عليه السلام خطاب به كميل مىفرمايد :
يا كُمَيْل ! لاتَرَ النّاسَ اقْتارَك وَاصْبِرْ عَلَيه احْتِساباً بِعِزٍّ وَتَسَتُّرٍ . « 2 »
اى كميل ! نيازمندىات را به مردم نشان مده و با سرافرازى و پنهان نمودن آن بر آن شكيبا باش .
و در سفارشى به فرزندش محمد حنفيه مىفرمايد :
يا بُنَىَّ ! إنّى اخافُ عَلَيكَ الفَقْرَ فَاسْتَعِذْ بِاللّهِ فَإِنَّ الفَقْرَ مَنْقَصَةٌ لِلدِّينِ ؛ مَدْهَشَةٌ لِلْعَقْلِ ؛ داعِيَةٌ لِلْمَقْتِ . « 3 »
هامش
( 1 ) بحار الأنوار : 75 / 365 ، باب 27 ؛ أعلام الدين : 309 .
( 2 ) تحف العقول : 173
( 3 ) نهج البلاغه حكمت 319