آرام است و گر نه مضطرب ؛ انسان وقتى به حقايق ثقل اكبر كه قرآن است و ثقل اصغر كه اهل بيت و ائمّهء معصوميناند ثقيل شد داراى نفس مطمئنّه مىگردد و در برابر تمام حوادث و طوفانها و سيلها آرام خواهد بود .
چون از ثقل مادى و بدنى و به خصوص از ثقل معاصى و بارهاى هواى نفس برهى - كه راه رهيدنش معرفت به اوضاع و احوال نفس از طريق قرآن و رسالت و امامت است و به كارگيرى دستورهاى آن منابع الهيّه - به معراج معنوى و كشف و شهود خواهى رسيد .
حكايتى از علّامه طباطبايى
علّامهء طباطبايى فيلسوف بزرگ و مفسّر كم نظير مىفرمودند :
در مسجد سهله در مقام ادريس نماز مىخواندم و در نماز پس از حمد ، سورهء مباركهء « ص » قرائت مىكردم ، ناگهان ديدم از جاى خود حركت كردم ولى بدنم در زمين است ، به اندازهاى با بدنم فاصله گرفتم كه او را دورترين نقطه مىديدم تا پس از چندى به حال اول برگشتم .
خداوند در قرآن مجيد در شأن ادريس مىفرمايد :
وَرَفَعْناهُ مَكاناً عَلِيّاً » « 1 »
و او را به جايگاه و مقام بلندى ارتقا داديم .
درختان عالم ملكوت
بينايان و بيداران ، عارفان و والهان و واصلان و عاشقان بر اساس حقايق قرآنيّه و معارف الهيّه مىفرمايند :
عالم ملكوت را دو درخت است :
هامش
( 1 ) - مريم ( 19 ) : 57 .