خصايص اوست .
دوّم : كمالات نفسانيّه و صفات انسانيّه كه در آن جناب بود از صبر و تقوا و رضا و تحمّل مشقّت عبادت ، سكون نفس و دوام اشتغال به ذكر خداى تعالى و هرگز در خانهء خود از اهل و اولاد و خدمتگزاران چيزى از حوايج نمىطلبيد ، مانند غذا در ناهار و شام و قهوه و چاى و قليان .
اجابت دعوت مىكرد و در وليمهها حاضر مىشد ، لكن به همراه ، كتبى بر مىداشتند و در گوشهء مجلس مشغول تأليف خود بودند ؛ از صحبتهاى مجلس ايشان را خبرى نبود مگر آن كه مسألهاى پرسند جواب گويد .
برنامه و عادت او در ماه رمضان چنين بود كه نماز مغرب را با جماعت در مسجد مىگزارد ، آنگاه نافلهء مقرّرى مغرب را در ماه رمضان كه از هزار ركعت در تمام ماه حسب قسمت به او مىرسيد مىخواند و به خانه مىآمد و افطار مىكرد و برمىگشت به مسجد به همان نحو نماز عشا را بجا مىآورد و به خانه باز مىگشت ، مردم در آن جا جمع مىشدند ، اوّل قارى خوش صدايى آياتى از قرآن كه تعلّق داشت به وعظ و زجر و تهديد و تخويف مىخواند به نحوى كه قلوب قاسيه را نرم و چشمهاى خشك شده را تر مىكرد ، آنگاه ديگرى به همان نسق خطبهاى از « نهج البلاغه » مىخواند ، آنگاه سيّمى قرائت مىكرد مصايب أبى عبد اللَّه الحسين عليه السلام را ، آنگاه يكى از صلحا مشغول خواندن ادعيهء ماه مبارك مىشد و ديگران متابعت مىكردند ، تا وقت خوردن سحر ، پس هر يك به منزل خود مىرفت . بالجمله ، در مراقبت و مواظبت اوقات و تمام نوافل و سنن و قرائت با آن كه در سنّ به غايت پيرى رسيده بود آيت و حجّتى بود در عصر خود .
سوّم : تصانيف رائقهء بسيارى در فقه و اصول و توحيد و امامت و كلام و غير اينها كه يكى از آنها كتابى است در اثبات اين كه فرقهء ناجيه شيعه است كه از كتب نفيسه
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحة 259
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص٢٥٩