بگو : يقيناً پروردگارم روزى را براى هر كس از بندگانش بخواهد وسعت مىدهد و يا تنگ مىگيرد و هرچه را انفاق مىكنيد [ چه كم و چه زياد ] خدا عوضى را جايگزين آن مىكند ؛ و او بهترين روزى دهندگان است .
آرى ، گشايش رزق امتحان الهى است و تنگى رزق هم امتحان و هر دو نوع از امتحان هم به مصلحت عباد و بندگان است ، تا چه كسى در عرصهء وسعت رزق از امتحان حقّ كه خرج مال در راه رضاى اوست برآيد و چه كسى در تنگى معيشت براى حفظ ايمان و شرف خود تا به پايان رسيدن آن وضع ، صبر و استقامت پيشه كند .
وسعت روزى در چهار چوب حلال و مشروع آن هم با رعايت تمام قوانين الهى و فرامين حق مستند به خداست و اين وسعت از جانب محبوب داراى حدّ واندازه و مرز و بوم معيّن است و دارندگان اين نوع وسعت مكلّفند از گشايش زندگى به نفع محرومان و در جهت تداوم اسلام استفاده كنند كه روى هم انباشته كردن ثروت گر چه از حلال باشد امرى نامشروع و برنامهاى ضدّ خدا و در جهت نابودى سعادت دنيا و آخرت است . و نيز ضيق معيشت به اين معنا كه هر چه انسان كوشش و فعّاليّت مىكند آن طور كه مىخواهد نمىشود و يا بر اثر حادثهاى از حوادث طبيعى و اجتماعى ، مال مشروع را از دست مىدهد و دچار تنگى در زندگى مىگردد مستند به خداست ، نه ضيق معيشتى كه بر اثر اسراف و تبذير و ندانم كارى و گناه و معصيت به سر انسان آمده كه در ضيق معيشت واقعى جاى صبر واستقامت و حوصله و بردبارى و حفظ ايمان و اخلاق از دست شياطين است ، تا زمانى كه به فرمودهء قرآن از پس عُسر نوبت يُسر و بعد از مشكل نوبت آسانى برسد . « 1 »
هامش
( 1 ) - اشاره است به آيهء « سَيَجْعَلُ اللَّهُ بَعْدَ عُسْرٍ يُسْراً » ؛ « خدا به زودى پس از سختى و تنگنا ، فراخى و گشايش قرار مىدهد . » طلاق ( 65 ) : 7 .