پوشاند تا كيفيّت شد ؛ كيف را به آنچه او كيفيّت داد شناختم ! يا چگونه به محل توصيفش كنم و حال اين كه او خالق محلّ است تا محل ، محل شد و من محل را به محلّيّت دادن او شناختم ! يا به چه صورت حضرتش را به جهت وصف نمايم و به حيثيّت تعريف كنم ، در حالى كه حيث را او حيثيّت داد و من با حيثيّت بخشى به حيث از جانب او حيث را شناختم ! او داخل هر مكان است و خارج از هر چيزى ؛ ديدهها از ديدنش عاجزند و او ديدهها را مىبيند ؛ خدايى جز او نيست كه او علىّ و عظيم است و لطيف و خبير . « 1 »
محكمات و متشابهات
كج فهمى بعضى از علماى اهل سنّت نسبت به آيات قرآن و نقل رواياتى در باب رؤيت در بعضى از كتب آنان - كه اگر به ميزان واقعى سنجش ، حديث سنجيده شود معلوم مىگردد كه آن روايات ساختگى و قلّابى است - باعث شده مسألهء رؤيت با چشم سر ، البتّه در فرداى قيامت نه در دنيا ، مطرح شود و جزء عقايد آنان در آيد ، ولى ائمّهء معصومين عليهم السلام كه كشتى نجات و يكى از دو ثقلى هستند كه رسول الهى صلى الله عليه و آله از خود به يادگار گذاشت ، در برابر اين عقيده با تكيه بر آيات قرآن و دلايلى حكيمانه ايستادگى كردند و هر گونه رؤيت با چشم سر ، را چه در دنيا و چه در قيامت نفى نمودند و با براهين بسيار متقن ، آن روايات را از مرحلهء اعتبار و ارزش انداختند و تأويل نمودن آياتى را كه ظاهرش دلالت بر رؤيت دارد ، آن چنان كه خدا به آنان اجازه داده بود تعليم ياران صديق خود نمودند و در اين زمينه فرهنگى غنى ، از خود به پاسدارى از حقايق الهيّه به جا گذاشتند .
هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتَابَ مِنْهُ آيَاتٌ مُحْكَمَاتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتَابِ وَأُخَرَ
هامش
( 1 ) - الكافى : 1 / 103 ، حديث 12 ؛ التوحيد ، شيخ صدوق : 115 ، حديث 14 .