حالٍ » . ثُمَّ ضَرَبَ بِيَدِهِ الْيُمْنى عَلى مِنْكَبِىَ الْأيْسَرِ و قالَ : يا أصْبَغُ ! لَئِنْ ثَبَتَتْ قَدَمُكَ ، و تَمَّتْ وِلايَتُكَ ، وَانْبَسَطَتْ يَدُكَ ، اللّهُ أرْحَمُ بِكَ مِنْ نَفْسِكَ ! « 1 »
اصبغ بن نُباته مىگويد : كنار خانهء أميرالمؤمنين ركوع مىكردم و به پيشگاه حضرت حقّ به دعا و مناجات برخاسته بودم ، در اين وقت حضرت اميرالمؤمنين از در خانه بيرون آمد و فرمود : اصبغ ! عرضه داشتم : بله ، فرمود : در چه كارى بودى ؟ گفتم : در ركوع و دعا ، فرمود : علاقه دارى دعايى كه از رسول خدا شنيدم به تو بياموزم ؟ پاسخ دادم : آرى ، فرمود : بگو :
الْحَمْدُ لَلّهِ عَلى ما كانَ ، وَالْحَمْدُ لِلّهِ عَلى كُلِّ حالٍ .
سپاس خدا را بر آنچه بوده و سپاس خدا را بر هر حال .
سپس با دست راستش بر شانهء چپم زد و فرمود : اگر در راه خدا ثابت قدم باشى و با تمام وجود رهبرى پيشواى بر حق را قبول داشته باشى و در مسألهء مال در راه خدا دست و دل باز باشى ، خداوند مهربان از تو به وجود خودت مهربانتر است !
سنان بن طريف مىگويد :
به حضرت صادق عليه السلام عرضه داشتم : مىترسم از آنانى باشم كه بلاى استدراج ، يعنى غفلت از خدا به خاطر روى آوردن نعمت حقّ ، مرا گرفته باشد .
حضرت فرمود : چگونه و براى چه ؟
عرض كردم : به درگاهش لابه بردم كه خانهاى به من كرامت كند ، عنايت فرمود ، درخواست هزار درهم نمودم به من رسيد ، دعا كردم خادمى نصيبم شود ، نصيبم شد .
حضرت فرمود : از پس اين همه نعمت چه گفتى ؟
هامش
( 1 ) - مستدرك الوسائل : 5 / 307 ، باب 20 ، حديث 5939 ؛ بحار الأنوار : 90 / 211 ، باب 7 ، حديث 9 .