سلطان ظاهر بيبرس ( 658 - 676 هجرى : 1260 - 1277 م ) بيش از ديگر پادشاهان مملوكى به نيروى دريايى توجّه داشت و مى خواست از اين نيرو براى سركوب دشمنانش كه پيوسته ازراه درياى مديترانه به‌كشورش يورش مىآوردند ، استفاده كند ، مقريزى آورده است : « او به كشتى هاى جنگى توجّه كرد و ناويان را طلبيد و فرماندهانى را كه در امر هدايت كشتى هاى آتش افكن و ديگر رزمناوها مهارت داشتند را تشويق كرد كه به مأموريت جنگى اعزام شوند و دستور داد كه كشتيهاى جنگى را مدد كنند و درختان رابراى ساختن آنها قطع كنند و ناوگان را به همان صورت زمان پادشاه نيك سيرت نجم الدّين ايوب درآوردند ، او جنگلها را دولتى اعلام كرد و استفاده از چوبهاى آن را براى مردم ممنوع شمرد ، و در دو بندر اسكندريه و دمياط به كشتى سازى اقدام كرد ، او خودش به محل كارگاه آمد و امور صنعتى آنجا را سر وسامان مى داد پس از مدتى شمار اين كشتيها به جز آتش افكنها و كشتيهاى نيرو بر ، به بيش از چهل فروند رسيد ، كه عدد بزرگى بود . » « 1 » مقريزى داستان جالبى را درباره توجّه اين پادشاه به ناوگان خويش آورده و مىنويسد : پادشاه ، يك روز ناچار شد سفراء كشور سيسيل را در كارگاه كشتى سازى مصر به حضور پذيرد ، آنها وارد شدند در حالى كه او در ميان چوبهانشسته بود صنعتگران و فرماندهان با دست خود قطعات كشتى را حمل مى كردند آنها از ديدن اين وضع شگفت زده شدند . « 2 »