تاريخ نيروى دريايى اسلام در مصر و شام (فارسى) — صفحة 44

دراين هنگام بودكه سلطان براى اردو زدن درمنطقهء اشموم طناح ، سرعت عمل ازخود نشان داد و به استحكام دمياط و مجهّز كردن آن به تداركات واسلحه فرمان داد چنان كه گروهى از نگهبانان اعراب بنى كنانه را براى دفاع از آن شهر گماشت . آنگاه شخصى را نزد امير حسام‌الدّين ابن على هذبانى كردى ، نماينده خود در قاهره فرساد تا در مركز صنعتى مصر به تجهيز كشتيهاى متعلق به ناوگان پرداخته و آنها را از كاركنان ونيرو مجهّزگرداند ، زيرا ارزش واهمّيّت نيروى درياى ونقش آن در سركوب دشمن براو پوشيده نبود . « 1 » بدين ترتيب اميرحسام ، كم‌كم به تجهيز كشتيهاى جنگى و ارسال آنها نزد سلطان پرداخت همچنين صالح ايّوب ، سپاهى را به فرماندهى امير فخرالدّين يوسف بن شيخ الشيوخ ، به دمياط اعزام كرد و به وى دستور داد تا در قسمت خشكى غرب دمياط ( جيزهء دمياط ) فرود آمده و مانع فرود آمدن دشمن درساحل گردد . « 2 » پس از آن ، ناوگان صليببى درتاريخ 4 ژانويه سال 1249 ميلادى ، به آبهاى مصر مقابل دمياط رسيد و روز بعد صليبىها درقسمت خشكى غرب نيل فرودآمدند و بين آنان و مسلمانان درگيريهايى به وجود آمد كه پس از آن امير فخر الدّين باسپاه خود ونگهبانان شهر ، به ارودگاه فرمانروايى دراشموم طناح ، عقب نشينى كرد . اهالى دمياط درپى اين حادثه ، به ترس ووحشت افتادند وپلى را كه از كشتيها ساخته شده بود و بين خشكى وغربى دمياط ارتباط برقرارمىكرد ، سالم رها كردند . وصليبى ها از آن پل عبور كرده و به آسانى شهر را به اشغال خود درآوردند . سلطان ، از ماجرائى كه اتّفاق افتاده بود خشمگين شد و دستور به دار آويختن كنانيان راكه بدون مقاومت وجنگ ، از دمياط بازگشتند ، صادر كرد ، چنان كه امير فخر الدّين نيز مورد تندخويى وتوبيخ شديداو قرار گرفت‌تا جايى كه اگر نصحيت فخرالدّين مبنى بربيمارى سخت سلطان وقريب‌الموت بودن وى نبود ، برخى از فرماندهان آهنگ كشتن سلطان‌كرده بودند . مورّخ فرانسوى و يكى از جنگاوران حملهء جوانفيل ، علّت آن عقب نشينى را اين گونه