تاريخ نيروى دريايى اسلام در مصر و شام (فارسى) — صفحة 37

حاكم بيت المقدّس ( 1162 - 1174 م ) انجام داد هموكه به صراحت گفته بود بلبيس وقاهره پنير وكرهء اوست و به آسانى آن رامىبلعد . « 1 » امّا در لشكريان نورالدّين محمود بن زنگى به فرماندهى اسدالدّين شيركوه و برادر زاده‌اش صلاح الدّين ايّوبى ، بابرجسته ترين مدافعان مصر روبرو گرديد . رودنيل درحقيقت صحنه درگيرى طرفين وتحرّك لشكريان وكشتيهاى آنان بود « 2 » و شيركوه درمنطقهء بابين ، يكى از نواحى « منيا » بردشمن پيروز شد وبالاخره نبرد درسال 1169 ميلادى به عقب نشيينى صليبىها از مصر انجاميد . صليبيان تسليم اين شكست نشده ودرسال بعد ( 1170 م ) ، دوباره هجومى دريايى رابه هدف دست يا بى بر دمياط و وارد شدن از آنجا به حوزهء رود نيل ، سامان دادند . دراين نبرد ، سپاهيان عمورى اوّل وناوگان امپراتور بيزانس ، مانويل اول كومنين ( 1143 - 1180 م ) شركت داشتند . اين نبرد خصمانه ، درآغاز دوران بقدرت رسيدن صلاح الدّين بود كه نسبت به اعزام نيرو به دمياط در رود نيل ، سرعت بخشيد . وهرآنچه در توان داشت بسيج كرد . محاصره دمياط پنجاه روز به طول انجاميد كه پس از آن فرنگيان باناكامى مجبور به بازگشت شدند ، مانند ضرب المثلى كه مىگويد : « شترمرغ در پى بدست آوردن دوشاخ برآمد امّا بى گوش برگشت . » « 3 » درراه ورودى بخش دمياط ، برجى بلند وجود داشت كه ميان رود نيل قرار گرفت و پر از نيروى رزمى بود و به برج سلسله معروف بود ، زيراازاين برج دو زنجير كشيده شده بوديكى برروى نيل تا دمياط بركرانهء شرقى امتداد داشت و ديگرى به سمت جيزهء دمياط كه عبارت از ساحل غربى برابر دمياط بود ، قرار داشت . هنگامى كه اين دو زنجير محكم كشييده مى شد كشتيها نمى توانستند از آبراه دمياط