تاريخ نيروى دريايى اسلام در مصر و شام (فارسى) — صفحة 129

چشمانشان مى رفت و آنها را كور مى ساخت و به گلويشان راه مى يافت و آنها راخفه مى كرد . ما شصت تن از كفار را به اين صورت از پا در آورديم ، بقيه فرار كردند و در طبقهء زيرين كشتى پنهان شدند ، ما درِ آن را بستيم و با ميخ كوبيديم و از كشتى آنان سى نفر بازرگانان مسلمان و بيست تن برده و پانزده كنيز را كه فرنگيها اسير كرده بودند به كشتى خودمان آورديم و سپس هر چه حرير و فرش و خوراك از ايشان گرفته بودند ، پس گرفتيم و همه ابزار ها و لنگرهاى كشتى آنان را باز كرديم و دست آخر ، بدنه كشتى آنان را سوراخ كرديم تا آنكه آب آن را فراگرفت و غرق شد و ما سالم به كشتى خويش باز گشتيم ، اين پيروزى با يارى خدا و به بركت اين ديكچه هاى دستى پر از آهك و بول به دست آمد . » او مى گويد : وقتى امير اكز تأثير اين سلاح جديد را ديد بسيار خوشحال شد و به سفالگران ( قرموسى ) « 1 » دستور داد ده هزار قبضه از آنها ساختند و با آهك تر و بول پر كردند و آن را در زرّاد خانه جاى دادند « 2 » ، تا در وقت نياز به آن مراجعه شود ، و ديگهاى بزرگى نيز از اين نوع ساخته شد كه با منجنيق بالا مى رفت و بر سر كافران فرنگى فرو ريخته مى شد . « 3 » پس از اميراكز ، امير صلاح الدّين خليل بن عرّام ، نايب السلطنهء اسكندريه شد بسيارى از آبادانيهاى شهر را به او نسبت مى دهند . او مدارس و مساجد و ديوارها و دروازه هاى شهر را تعمير كرد ، وى دو خندق نيز گرداگرد ديوار اسكندريه در كنار دريا حفر كرد . خندق غربى براى دفاع از ساحل غربى شهر در برابر باب الاخضر و درياى سلسله ( بندرغربى ) تا دژ ضرغام ادامه داشت . خندق شرقى براى پشتيبانى بندر شرقى و در جهت باب الديوان وبستر