تاريخ نيروى دريايى اسلام در مصر و شام (فارسى) — صفحة 120

سكّه ها و طلا و نقره هاى ساخته شده را از آنها به غارت بردند و نيز مغازه صرّافان را خالى كردند . سپس قبرسيها به قيسريه هاى بزازان و پارچه فروشان آمدند و پارچه هاى بازرگانان مصرى و شامى را كه آمادهء بارگيرى بود ، به غارت بردند و حريرى را نيز كه عجمها به اسكندريه آورده بودند تصاحب نمودند ، از خانه ها ، اموال ، پارچه ، طلا ، فرش و مس بسيارى به يغما رفت ، و مردم را در خانه ها و حمامها و خيابانها و كاروانسراها مى كشتند ، فرنگيها اموال به غارت رفته را با شتر ، اسب ، قاطر و الاغ بسوى كشتيهاى خود حمل مى كردند ، وقتى از غارت آسوده شدند هرچه سالم يافتند با نيزه ها دريدند و برزمين ريختند و برخى از وسايل را نيز در بندر رها كردند . » « 1 » از نوشته هاى مورّخان مىفهميم كه در اين حمله تنها قبرسيها ورود سيها شركت نداشتند بلكه شمار بسيارى از مسيحيان اسپانيا « 2 » و انگليس و ديگر اروپائيان كه به عضويت گروه شمشير در آمده بودند ، حضور داشتند . اين نيرو را پطرس لوزنيان تشكيل داده بود و رزمندگان نمونه اى در آن وجود داشتند كه جنبهء بين المللى داشت ، زيرا اشرف زادگان چندين كشور نيز در ميان آنها ديده مى شدند . نقشه شاه قبرس اين بود كه در اسكندريه بماند و طرح صليبى خود را كه براى آن آمده بود ، يعنى محاصره اقتصادى سواحل مصر و ديگر كشورهاى اسلامى را كامل سازد و سرانجام ، بيت المقدس را باز پس گيرد ، ولى بيشتر همراهانش با او در اين زمينه مخالف بودند و عقيده داشتند كه بايد هر چه زودتر عقب نشينى كرد ، زيرا مى خواستند غنايم خود را نگهدارند و مى ترسيدند كه نيروهاى كمكى مصرى از قاهره برسند به ويژه كه مردم به هنگام فرار ، دروازه هاى شهر را آتش زده بودند و سپاه صليبى از هر سو در خطر بود . در روز پنچشنبه 16 اكتبر سال ( 1365 م ) ، پادشاه خود را تنها ديد . فقط تعداد اندكى از صليبيان پرشور با او مانده بودند بقيّه سوار بر كشتيها و آماده حركت بودند و همان غنايم به