به نام هيو دوم ، پادشان قبرس ازدواج كرد ولى داماد قبل از ديدن عروس درگذشت ، جانشين او كوشيد ملكه را به عنوان ميراث خود از تاج و تخت قبرس به دست آورد تا از وجود وى در راستاى طرحهاى صليبى خود در شرق استفاده كند ، ولى ناكام ماند ، زيرا ملكه ايزابلا در سال 1268 ميلادى ( 667 ه ) قرارداد آتش بسى را به مدّت ده سال با سلطان بيبرس امضاء كرد و هر گاه مى خواست به قبرس برود ، نخست به ديدار سلطان بيبرس مى آمد و كشورش را تا هنگام بازگشت به رسم امانت در اختيار او مى نهاد . « 1 » قلقشندى « 2 » متن قرارداد و صلح را آورده است ، كه تمام آن مفيد وآموزنده است ، زيرا مرزهاى پادشاهى بيروت و مناطق آن را درآن زمان معيّن مىكند . و مىبينيم بسيارى از نام شهرهاى آن زمان تا امروز نيز به جاى مانده است ، اينك متن آن قرارداد : « اين صلح پربركت ميان پادشاه ظفرمند ركنالدّين بيبرس و ملكهء بزرگوار و پاكدامن و گرانقدر ، فلان ، دخترفلان ، فرمانرواى بيروت و همه كوهستانهاو شهرهاى تابعه آن ، براى ده سال پياپى برقرار شد . آغاز آن ، روز پنجشنبه ششم رمضان سال 667 بوده و در بيروت و مناطق تابعه به اجراگذاشته مىشود ، كه هموارهاز روزگار پادشاه دادگر ابوبكرابنايوب و پسرش پادشاه معظّم عيسى و روزگار پادشاه ناصرصلاحالدّين يوسف بن عبدالعزيز آن را در اختيار داشتند ، پايگاهى كه تا اواخر روزگار ظاهريان طبق آتشبس ظاهريان در دست آنان بود ، اين مناطق عبارت است از : شهر بيروت و مناطق همسايهء آن : مرز جبيل در شمال تا مرز صيدا در جنوب به صورت زير : جونيه با مرز هايش ، عذب ، عصفوريه ، رواوق ، سن الفيل ، رح و شويف ،
تاريخ نيروى دريايى اسلام در مصر و شام (فارسى) — صفحة 106
مساهمون: احمد مختار العبادى
ص١٠٦
هامش
( 1 ) - اين ملكه در سال 1272 ميلادى ( 670 هجرى ) ، با يك مرد انگليسى به نام هاموغريبegnartsE 0 omaHازدواج كرد او از رعاياى فرماندار انگليسى ، ( ادوارد اوّل كه بعدها شاه انگليس شد ) بود ، ولى اين شوهر در سال بعد درگذشت ، به نظر مى رسد وى از نيّات هيوى سوّم پادشاه قبرس اطمينان نداشت و اندكى پيش از وفاتش وصيت كرد كه همسرش و مملكت بيروت تحت الحمايهء ملك بيبرس قرار گيرد وقتى هيوى سوّم اين را دانست دست به كار جسورانه اى زد و كوشيد نا ايزابلا را بربايد و در قبرس به ازدواج كسى كه خود مى خواست در آورد ، ولى سلطان بيبرس به اين امر اعتراض كرد و يادآورى كرد كه وصيت ها مو به مو بايد اجرا و ملكه بى درنگ به بيروت برگردانده شود ، هيو ناگزير شد ملكه را به بيروت بازگرداند و ملكه ، تنى چند از نيروهاى مماليك را به عنوان محافظ شخصى خود تعيين كرد ، ملكه پس از درگذشت بيبرس نيز زنده ماند و دوبار ديگر نيز ازدواج كرد تا اينكه در سال 1282 در گذشت و سلطنت بيروت را براى خواهرش اشيفابه جاى نهاد ، حكومت بيروت ، همچنان در دست خاندان ابلين بود تا اينكه پادشاه بزرگ خليل بن قلاوون ، در سال 1291 ميلادى ، پس از سقوط عكا اين شهر را از آنان گرفت به ؛( steven Runciman : A History of the crusades Val . III p . 342 - 343 )مراجعه كنيد .
( 2 ) - قلقشندى ، صبح الاعشى ، ج 14 ، ص 39 - 42 .