پس از آنكه صليبىها بر صيدا مسلّط شدند به سوى صور پيشروى كردند و در سال 505 هجرى ( 1111 م ) آن را به محاصره خود درآوردند ، ظهير الدّين طغتكين با آنان درگير شد و پل ارتباطىّ بين صيدا و صور را قطع كرد و بيست فروند شناور آنها را كه در آبهاى صيدا پهلو گرفته بودند به آتش كشيد و طىّ اطّلاعيه‌هايى از مردم صور خواست كه در مقابل فرنگيان ازخود استقامت نشان داده و براى مبارزه بر ضدّ آنان تلاش كنند . در برابر مقاومت سخت اهالى صور و از خود گذشتگى و جوانمردى آنان در دفاع از شهر خود ، صليبىها ناگزير شدند دست از محاصره اين شهر بردارند . « 2 » در سال 506 هجرى بار ديگر اهالى صور از محاصره خود توسّط فرنگيان احساس خطر كردند ، اين بار به اتّفاق نظر همه و موافقت عزّالملك انوشتكين افضلى كه ازناحيهء افضل ، حاكم صور بود ، تصميم گرفتند كه به جهت تلاشهاى سال گذشته ظهير الدّين طغتكين اتابك در زمينهء دفاع از شهر صور ، اين شهر را به دو بسپارند . ظهيرالدّين نيز درخواست آنها را پذيرفت و به سيف الدّين مسعود ، فرمانرواى خود در بانياس وتاج الملوك بورى جانشين خود در دمشق دستور داد كه شهر صور را تحويل بگيرند و خود گروهى از تركان را براى دفاع از آن شهر بدانجا اعزام كرد و همچنين موادّ غذايى و آذوقه از دمشق براى آنان ارسال داشت و مردم را از نگرانى رهانيد . ولى ظهيرالدّين در عين حالى كه فرمانروايى تركان را جايگزين فاطميان كرد ، صور را از مصر جدا ننمود ، بلكه بر تبعيّت دولت فاطميان باقى ماند ، وى اعلان موجوديّت خود و سكّه زدن را به عنوان فرمانرواى مصر برهمان روال گذشته باقى