امپراتور كه براى شكستن قدرت فاطميان در شام وادامهء روش كه نقفور فوكاس و حناتزيمكس براى تسلطّ بر شام و سرزمينهاى مقدّس مسيحى به كاربرده بودند ، دنبال چنين فرصتى مىگشت ، از يارى رساندن علّاقه دريغ نكرد و تعدادى شناورهاى جنگى پر از نيروى رزمى را به سوى وى گسيل داشت ، اين شناورها باكشتيهاى مسلمانهادر درگيرى بسيار سختى با يكديگر به زد وخورد پرداختند كه سرانجام به شكست بيزانسى ها انجاميد و مسلمانها توانستند به يكى از كشتيهاى آنان دست يافته و تعداد 150 سرباز دريايى را كه در آن وجود داشت به قتل برسانند و ساير كشتيها از معركه گريختند ، در پى آن مقاومت اهالى صور به ضعف گرائيد و از رسيدن ديگر كمكهاى بيزانسىها نااميد شدند و توان ايستادگى خود را براى ادامهء مقاومت در برابر محاصرهء زمينى و دريايى ، از دست دادند و بالاخره با سقوط شهر صور به دست فاطميان ماجرا پايان يافت ، علّاقه و جمعى از هوا دارانش در برخى از برج و باروها به ايستادگى خود ادامه دادند امّا طولى نكشيد كه آنان نيز تسليم شده و امان خواستند ، آنها دستگير شدند و او و يارانش را به قاهره بردند و بين مردم گرداندند و پوست علّاقه را زنده زنده كنده و آنگاه به دار آويختند و يارانش را كشتند . « 1 »
ج - جنگهاى دريايى در برابر بيزانسى ها
دولت فاطميان پس از آنكه دامنهء نفوذ خود را در سرزمين شام گسترش داد ، جهت برابرى با خطر بيزانسىها كه سواحل شام و مصر را تهديد مى كردند ، ناگزير از آمادگى در مقابل اين خطر بود .
هنگاميكه حناتزيمكس ، امپراتور روم شرقى ( بيزانس ) در سال 365 هجرى به شام حمله كرد و بخش بزرگى از شهرهاى شمالى شام را تصّرف كرد از سمت جنوب در مقابل ساحل به طرف صيدا پيشروى كرد و ابوالفتح بن شيخ ، حاكم آنجا ، در برابر پولى
هامش
( 1 ) - ابن قلانسى ، ص 50 - 51 و ابن اثير ، ج 7 ، حوادث سال 387 و مقريزى ، اتعاظ الحنفاء ( نسخه خطّى ) ص 53 .