تاريخ نيروى دريايى اسلام در مصر و شام (فارسى) — صفحة 71

علّت توجّه وى نسبت به ناوگان‌ها افزايش يافت : يكى براى برابرى با خطر قرمطىهابر شام و مصر و يا براى تقويت سواحل كشورش از انطاكيه تا اسكندريه ، از بيم حملات بيزانسىها . « 1 » و يا اينكه خليفهء فاطمى پس از تضمين برترى دريايى فاطميان بر نيمهء غربى آبهاى درياى مديترانه ، قصد ستيز با بيزانسى ها در نيمه شرقى اين آبها را داشت . قلقشندى در اين باره مىگويد : « امّا توجّه آنها نسبت به ناوگانها و حراست از مرزها و بها دادن به مسأله جهاد ، از مهمّترين برنامه‌هاى آنان و ارزشمندترين چيز نزد آنها به شمار مىآمد و ناوگان‌هاى آنان در كليّهء شهرهاى ساحلى مانند اسكندريه و دمياط از كشور مصر ، و عسقلان ، عكا ، صور و غير آن از سواحل شام كه قبل از چيره شدن فرنگيان ، در دست خودشان بود ، استقرار داشت . » « 2 » مقريزى در زمينه توجّه خاصّ معز و فرزندانش نسبت به ناوگان‌ها در مصر مىگويد : « از آن زمان كه معز وارد مصر شد ، توجّه به تشكيل ناوگان ، تقويت شد و او به ايجاد كشتيهاى جنگى همّت گماشت و پسرانش نيز از او پيروى كردند و آنها به مسأله جهاد و ايجاد ناوگان اهتمام داشتند . آنان در شهرهاى مصر ، اسكندريه و دمياط به ساختن كشتيهاى رزمى و شناورها و كشتيهاى نفربر و به جريان انداختن آنها در شهرهاى ساحلى مانند : صور ، عكاو عسقلان ادامه دادند ، ليست منظم فرماندهان ناوگان دراواخر حكومت فاطميان ، از پنج هزار تن فراتر رفت ، ده تن از برجستگان آنان را فرمانده مىناميدند و يكى از بين آنها عنوان رهبرى ديگران را داشت . و حقوق ماهيانه هر يك از آنها به بيست دينار مىرسيد و رتبه‌هاى پائين تر به پانزده ، ده ، هشت و سپس به دو دينار كه كمترين مبلغ حقوق بود مىرسيد . آنان داراى تيول بزرگى ، موسوم به دروازهء جنگاوران بودند كه بر آنها