« كندى » وى را « رشيق الوردامى » معروف به « غلام زرافه » « 1 » خوانده است . در منابع بيزانسى آمده است كه وى از پدر و مادرى مسيحى در آناتولى از توابع پامفليا ( در جنوب شرقى آسياى صغير ) متولّد شد و از نوجوانى كه در عمليّات جنگى اسلامى شركت مى كرد به اسلام گرويد و سپس در طرابلس مستقر شد و آموزشهاى جنگى خود را در درياآموخت و در بسيارى از حملات مسلمانها به سواحل درياى آدرياتيك شركت كرد و در پايان به طرسوس كه آنجا را به عنوان پايگاهى براى كشتيهاى « 2 » خود انتخاب كرده بود ، منتقل شد . مهمّترين جنگهاى « لاوى غلام زرافه » حمله اى بود كه در سال 291 هجرى ( 904 م ) از طرسوس به بندر « سالونيك » انجام داد - كه منابع عربى آن را « انطاليا » مى نامند - و يكى از مهمّترين بندرهاى روم پس از قسطنطنيه به شمار مى آمد . در اين نبرد ، لاوى توانست آنجا را با قدرت شمشير آزاد كند ، نزديك به پنج هزار تن را كشت و به همين مقدار اسير گرفت و چهار هزار اسير مسلمان را آزاد كرد و به شصت فروند كشتى بيزانسى ها دست يافت و آنها را از غنايم زر و سيم و كالا و برده كه نيروهاى او به دست آورده بودند ، پركرد . « 3 » امّا دوّمين شخصيت ، « عبداللّه بن وزير » است كه ( حدود سال 332 ه ) حاكم شهر « جبله » بود و در زمان او ، كسى آشناتر از او به درياى روم و سالمندتر از وى نبود ، علاوه بر اينكه او از زمانهاى قديم اهل ديانت و جهاد و مبارزه در اين منطقه بود ، در بين سرپرستان كشتى هاى جنگى و كاركنان و خدمهء آنها كسى نبود كه از فرمان او سرپيچى و يا مهارت و دور انديشى وى را انكار كند . « 4 »