تاريخ نيروى دريايى اسلام در مصر و شام (فارسى) — صفحة 116

درآغاز ماه ربيع الاوّل سال 553 هجرى گروه زيادى از سپاهيان مصر در حالى كه از جانب جنگاوران دريا ، حمايت مىشدند به غزّه ، عسقلان و اطراف آنها حمله بردند ، مصريان و صليبىها درچندين نبرد با يكديگر درآويختند كه با پيروزى مصريها پايان يافت و فرماندهء رزمندگان در دريا به تعدادى از شناورهاى پر از نيروهاى فرنگى دست يافت و عدّه زيادى از آنها را به اسارت گرفت و سربلند و پيروزمندانه به مصر باز گشت . « 1 » در روز 23 ربيع الاخرهمان سال ، ناوگان اصلى مصر رهسپار تنيس شد و سپس در روز هشتم شعبان ، از آنجا جهت حمله به سواحل صليبىها به حركت درآمد . در 26 ربيع الاخر ، ناوگان اسكندريه كه از يكى از نبردهاى خود به سواحل صليبى باز مىگشت ، رزمندگان اين نبرد با دستى پر از غنيمت بر گشتند . « 2 » صالح طلائع در پنجم شعبان ، پنج فروند كشتى جنگى را جهت حمله به سواحل اشغالى شام بدانجا اعزام كرد ، اين پنج فروند كشتى ، توانستند به تعدادى از كشتيهاى صليبى دست پيدا كنند و در 22 رمضان ، در حالى كه غنايم فراوان و عدّه بسيارى از صليبىها « 3 » را در اسارت خود داشتند به پايگاههاى خود باز گشتند . و درجمادى الاوّل سال بعد ، ناوگان مصر جهت پاسخ به درخواست نورالدّين محمود زنگى ، فرمانرواى حلب و جهت همكارى « 4 » با او در زمينهء تخريب سواحل اشغالى شام ، بدان سواحل روى آورد . ناوگان مصر ، تا دوران شاوربن مجير سعدى كه پس از كشته شدن صالح طلائع در رمضان سال 556 هجرى ( 1160 م ) به وزارت رسيد ، همچنان داراى فعّاليّت دريايى بود و حمله به سواحل اشغالى شام را ادامه مىداد . در دوران وزارت او ، اوضاع داخلى مصر نگران كننده بود و گاهى نوريان و گاهى صليبىها وارد آن سرزمين مىشدند ، تا اينكه در سال 564 هجرى ( 1168 م ) عمورى ،