تاريخ نيروى دريايى اسلام در مصر و شام (فارسى) — صفحة 112

به احكام اللّه در سال 524 هجرى ( 1129 م ) به دست گروهى از نزاريان و به خلافت رسيدن حافظلدّين اللّه پس از او ، مصرىها را از مبارزهء دريايى به خود مشغول ساخت و اين اوضاع پيشامدهاى مهمّ ديگرى را نيز به دنبال داشت كه مدتّى طولانى باعث گسترش اغتشاش و نگرانى در داخل كشور گرديد كه با مرگ حافظلدّين اللّه در سال 544 هجرى ( 1149 م ) نيز پايان نگرفت ، بلكه در زمان خلافت پسرش ظافربامراللّه تا زمان كشته شدن وى در سال 549 هجرى ( 1154 م ) به دست نصربن عبّاس همچنان ادامه داشت . دوران ظافر به دليل نوجوانى او و اشتغالش به لهو ولعب ، « 1 » به بوجود آمدن اختلال در دستگاه‌هاى دولتى و تشديد اختلاف بين دو وزير ، ابن مصال و ابن سلّار ولشكركشى هر يك بر ضدّ ديگرى ، معروف شد . به همين دليل مسؤولان مصرى در آن هنگام در دفاع از عسقلان كه طولى نكشيد درسال 548 هجرى پس از چند بار محاصره به دست صليبىها سقوط كرد ، كوتاهى كردند ، چون مصرىها به اين شهر نيرو و آذوقه مىرساندند مقاومت آن طولانى تر شد . به گفتهء ابن قلانسى ، عادل پسر سلّار « درحالى كه اموال و نيروى انسانى و غلّه فراوانى با خود داشت ، مشغول پرداخت هزينهء كاركنان ناوگان بود كه آن را از آذوقه و موادّ غذايى در دريا تدارك ديده و براى تقويت اهالى عسقلان و مقاومت آنها بر ضدّ فرنگيان ومحاصره كنندگان ، به آن شهر گسيل دارد و اين در حالى بود كه اهالى آن سامان در لحظات خطرناكى به سر مىبردند » . « 2 » ابن قلانسى مىافزايد كه ناوگان مصر ، پيش ازسقوط عسقلان به دست صليبىها به آنجا رسيد ، « و با رسيدن اموال ، نيروى انسانى و آذوقه ، روحيه مردم آنجا تقويت شد و در حالى كه در محاصره آنها به سر مىبردند و دشمن در حال پيشروى به سوى برجهاى شهر بود ، توانستند بر تعداد زيادى از شناورهاى فرنگيان در دريا دست يابند ، اين حالت همچنان ادامه داشت ، تااين كه مقدّمات حملهءدشمن به شهر ، از برخى قسمتهاى ديوار