حسين بن على عليه السلام شش سال و اندى از حيات پرافتخار خويش را در دامن پيامبر صلى الله عليه و آله سپرى كرد و از مربّى انسانيّت و منبع فياض رسالت توشه‌هاى بسيارى از علم و معرفت فرا گرفت . مسعودى نوشته است : حسين عليه السلام با پيامبر صلى الله عليه و آله هفت سال زندگى كرد . رسول خدا صلى الله عليه و آله در اين مدّت شخصاً متولّى تغذيه ، تأديب و تعليم او بود . « 1 » محبّت و لطف بيش از حدّ متعارفى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله نسبت به امام حسين عليه السلام ابراز مىداشت نشانگر ميزان عظمت و مقام شامخ اين نهال بوستان رسالت نزد خدا است . سلمان فارسى مىگويد : ديدم رسول خدا صلى الله عليه و آله حسين عليه السلام را بر زانوى خويش نهاده ، او را مىبوسد و مىفرمايد : « انَّكَ سَيِّدٌ ، ابْنُ سَيِّدٍ ، ابُو سادَةٍ . انَّكَ امامٌ ، ابْنُ امامٍ ، ابُو أئِمَّةٍ . انْتَ حُجَّةٌ ، ابْنُ حُجَّةٍ وَ ابُو حُجَجٍ تِسْعَةٍ مِنْ صُلْبِكَ تاسِعُهُمْ قائِمُهُمْ » « 2 » تو بزرگوار و فرزند بزرگوار و پدر بزرگوارانى ؛ تو امام و فرزند امام و پدر امامانى ؛ تو حجّت ( خدا ) ، فرزند حجّت ( خدا ) و پدر نه نفر از حجت‌هاى خدايى كه از صلب تواند ؛ نهم ايشان « قائم » ايشان مىباشد . از رسول خدا صلى الله عليه و آله پرسيدند : كداميك از اهل بيت خود را بيشتر دوست مىداريد ؟ فرمود : حسن و حسين عليهما السلام را . « 3 » رسول گرامى اسلام بارها حسن و حسين عليهما السلام را به سينه مىفشرد ، آنان را مىبوييد و مىبوسيد و مىفرمود : « الْحَسَنُ وَالْحُسَيْنُ سَيِّدا شَبابِ اهْلِ الْجَنَّةَ . » « 4 »