اين ايستادگى نشان دهنده موقعيّت ممتاز او در آن عصر است . ورقة بن نوفل ، پسر عموى خديجه نيز از كاهنان و دانايان عرب بود و از كتاب‌هاى اديان پيشين اطلاع داشت . خديجه در چنين خانواده‌اى پرورش يافت . وى از زنان برجسته و پاكدامن قريش به‌شمار مىرفت تا آنجا كه او را « طاهره » و « سيده » زنان قريش مىخواندند . « 1 » او از زبان پسرعمويش شنيده بود كه « امين » قريش ، همان است كه پيامبران پيشين رسالتش را بشارت داده‌اند ؛ « 2 » از اين رو با داشتن ثروت زياد و خواستگاران فراوان ، شيفتهء معنويت و كمالات حضرت محمد شد و به او پيشنهاد ازدواج داد و با صراحت اظهار داشت : « اى پسر عمو ! از آنجا كه تو را شريف ، امانتدار ، خوش خُلق و راستگو يافتم شيفتهء تو شده ( و پيشنهاد ازدواج دادم ) . » « 3 » خديجه پس از بعثت ، نخستين بانويى بود كه به رسول خدا صلى الله عليه و آله ايمان آورد و در طول مدت حياتش در تمامى صحنه‌ها در كنار آن حضرت و انيس و ياور او بود . در پرتو اين خدمات ارزنده و شايستگىهاى معنوى و اخلاقى او ، پيامبر صلى الله عليه و آله وى را بسيار دوست مىداشت و به او احترام و ارج مىنهاد و در كارها با وى مشورت مىكرد و تا آن بانوى گرانمايه زنده بود همسر ديگرى برنگزيد . « 4 »

رسول گرامى اسلام به دستور الهى نام « فاطمه » را بر دخترش نهاد . « 5 » فاطمه از مصدر « فَطْم » و به معناى بريدن ، قطع كردن و جدا شدن آمده است . واژه فاطمه وزن فاعلى دارد