دوران باردارى حضرت خديجه سپرى شد و زمان ولادت مولود بهشتى فرا رسيد . خديجه از درد زايمان به خود مىپيچيد . به سراغ زنان قريش فرستاد تا به يارىاش آيند . آنان پاسخ ردّ داده و گفتند : تو سخن ما را نشنيدى و نصيحت ما را نپذيرفتى و با يتيمى تهيدست ازدواج كردى و با اين اقدامت خشم ما را برانگيختى ، اينك ما نيز به كمكت نمىآييم . همسر پيامبر صلى الله عليه و آله از يارى زنان قريش مأيوس شد و به خداوند توكل كرد . خداوند او را تنها نگذاشت ؛ زنان پاكدامن و با فضيلتى همچون ساره ، آسيه ، مريم و صفورا « 1 » ( دختر شعيب ) « 2 » و حوريانى از بهشت را به يارىاش فرستاد « 3 » و بدين ترتيب فاطمه عليها السلام در روز جمعه ، بيستم جمادىالثانى ، سال پنجم بعثت در مكّه چشم به جهان گشود « 4 » و نه‌تنها سرزمين مكّه و خانه‌هاى مكّيان را كه شرق و غرب زمين را با نور الهى خويش روشن ساخت . « 5 »