تاريخ زندگى ائمه (ع) (فارسى) — صفحة 308

بزرگان شيعه و از ياران خاص امام عسكرى و امام زمان ( عج ) - ارائه داد . احمد ، نامه وى را همراه نامه‌اى كه خود نوشته بود ، خدمت حضرت فرستاد . در پاسخ به نامهء احمد ، توقيع مفصّلى از سوى پيشواى دوازدهم صادر شد كه با استدلال ، امامت ادعايى جعفر را رد كرده بود . محورهاى مهمّ توقيع حضرت عبارت است از : يادآورى تكرار بى جهت الفاظ و غلطهاى املايى نامه جعفر ، بيان فلسفهء آفرينش انسان و بعثت پيامبران و فرستادن كتاب براى هدايت انسان‌ها و تأكيد بر اهميّت بعثت رسول اكرم صلى الله عليه و آله و امامت جانشينان آن حضرت و برترى دادن آنان بر برادران و عموهاى خود در مصون داشتن ايشان از گناه و برخوردار ساختن آنان از خزانه دانش خود و . . . ، تكذيب ادعاى جعفر كه داناى به حلال و حرام الهى است و تأكيد بر اين كه وى ، حلال را از حرام ، درست را از نادرست و حق را از باطل و محكم را از متشابه تشخيص نمىدهد و حتّى حدود نماز و وقت آن را نيز نمىداند و اشاره به پاره‌اى از گناهان و لغزش‌هاى او و تأكيد بر اين نكته كه امامت جز در مورد حَسَنَين عليهما السلام در دو برادر جمع نمىشود . « 1 » 3 - در برابر ادعاى وراثت و تصاحب ميراث امام عسكرى عليه السلام : جعفر با حمايت دستگاه خلافت ، تمامى آنچه متعلق به امام عسكرى عليه السلام بود به‌عنوان تنها وارث آن حضرت ، تصاحب كرد ، حتّى نسبت به منزل مسكونى امام ادعاى مالكيّت كرد و خانواده پيشواى يازدهم را آواره ساخت و بعدها از دفن مادر امام عسكرى عليه السلام در كنار همسر و فرزند ارجمندش به همين بهانه جلوگيرى كرد . « 2 » حضرت مهدى ( عج ) وقتى ديد جعفر با بازماندگان پدرش درباره ميراث منازعه مىكند ، ناگهان در جمع آنان حاضر شد و خطاب به جعفر فرمود : « اى جعفر ! چرا متعرض حقوق من مىشوى ! » سپس از نظرها پنهان گشت . جعفر مات و مبهوت شد و هر چه در اطراف جستجو كرد ، اثرى از آن حضرت نيافت . « 3 » 4 - در جريان جلوگيرى جعفر از دفن مادر امام عسكرى عليه السلام در كنار همسر و