« 1 » از جمله چهره‌هاى فعّالى كه همزمان با آغاز امامت حضرت مهدى ( عج ) در صحنه سياسى جامعه اسلامى رخ نمود ، جعفر بن على معروف به جعفر كذّاب ، عموى آن حضرت بود . وى از آن جهت كه در مسأله امامت به خدا دروغ بست و مدعى مقامى شد كه خداوند او را بدان مقام نصب نكرده بود و نيز به دروغ ، منكر وجود فرزند براى برادرش امام عسكرى عليه السلام شد « كذّاب » ناميده شد . از برخى روايات استفاده مىشود كه وى پيش از تولّد توسط بعضى امامان و حتّى پيامبر صلى الله عليه و آله به اين لقب ناميده شده است . امام سجاد عليه السلام به نقل از پدرش و از جدّش نقل مىكند كه پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : وقتى فرزندم جعفر بن محمّد بن على بن حسين بن على بن ابىطالب متولد شد ، او را صادق بناميد ؛ زيرا ديرى نمىگذرد كه در ميان فرزندان او ، همنامى براى وى پيدا مىشود كه بدون شايستگى ، ادعاى امامت مىكند و كذّاب ناميده مىشود . « 2 » جعفر به جاى تغذيه از پستان امامت و بهره‌ورى از خورشيد تابناكى مانند امام هادى عليه السلام به تاريكى و سيه‌روزى روى آورد و راه عيّاشى ، شرابخوارى و لهو و لعب در پيش گرفت « 3 » و در اين مسير تا آنجا پيش رفت كه پدرش او را از خانواده خود طرد كرد و او را به منزله نمرود ، فرزند نوح دانست و از شيعيان خواست از وى دورى گزينند . « 4 » جعفر علاوه بر فساد اخلاقى و اعتقادى كه بارزترين نمود آن ترك نماز و شرابخوارى است ، « 5 » در عرصه سياسى نيز انحراف‌هاى فاحشى داشت كه همدستى با حكومت عباسى ، جاسوسى عليه بيت امامت ، انكار وجود فرزند براى امام عسكرى عليه السلام و ادعاى امامت پس از آن حضرت ، نمونه‌هاى روشن آن است .