تاريخ زندگى ائمه (ع) (فارسى) — صفحة 304

را خوب مىشناخت - انجام گرفت . جعفر با آزار شيعيان و حتى زنان و كنيزان وابسته به امام عسكرى عليه السلام ، تهديد و تحقير آنان و حتى در بند كشيدن و به زندان افكندن برخى از آنان ، جوّ رعب و وحشتى در ميان پيروان اهل بيت ايجاد كرد و دل بازماندگان حضرت عسكرى عليه السلام از جمله امام زمان ( عج ) را آزرد ؛ بگونه‌اى كه به تعبير شيخ مفيد ، مصيبت بزرگى از اين ناحيه بر بازماندگان حضرت وارد آمد . « 1 » ج - اختلاف در مسأله امامت : با رحلت امام عسكرى عليه السلام شيعيان در مسأله امامت دچار اختلاف گشته و به چند گروه تقسيم شدند . گروهى بر آن شدند كه امام عسكرى عليه السلام رحلت نكرده و او زنده است و همو مهدى آل محمد است . برخى قائل شدند گرچه امام عسكرى عليه السلام درگذشته ، ليكن دوباره زنده مىشود و همو مهدى قائم خواهد بود . بعضى ديگر به « فترت » معتقد شده و گفتند : پس از امام عسكرى عليه السلام امامى وجود نداشت و جامعه اسلامى در اين فترت از زمان بدون امام بود . جمعى نيز تحت تأثير تبليغات سوء جعفر قرار گرفته ، معتقد به امامت او شدند . گروهى ديگر ، در شك و سرگردانى فرو رفته ، نمىدانستند به كجا بروند و به چه كسى روى آورند . تعداد زيادى نيز بر صراط مستقيم امامت باقى ماندند و پس از امام عسكرى عليه السلام به امامت فرزندش معتقد شدند . « 2 » امام عسكرى عليه السلام چنين وضعيّت اسفبارى را پيش‌بينى كرده و فرمود : در سال 260 ، پيروان من دچار پراكندگى خواهند شد . « 3 » مسعودى در اين زمينه مىنويسد : شيعيان پس از درگذشت امام عسكرى عليه السلام درباره منتظَر از خاندان پيامبر صلى الله عليه و آله دچار اختلاف گشته و به بيست گروه تقسيم شدند . « 4 » نوبختى تعداد فرقه‌هاى پديد آمده را چهارده ذكر كرده و به تفصيل دربارهء ويژگىها و اعتقادات سيزده فرقه آنها بحث كرده است . « 5 » د - سفيران دروغين : همزمان با پيدايش و گسترش گروه‌هاى ياد شده گروهى از