با انتقال پيشواى دهم به سامرّا تلاش‌ها و توطئه‌هاى متوكل بر ضدّ آن حضرت نيز آغاز شد . مهم‌ترين اين تلاش‌ها عبارتند از : 1 - ايجاد محدوديت براى امام و جلوگيرى شيعيان از ارتباط با آن حضرت . خانه‌اى كه براى امام در نظر گرفته شده بود در حقيقت حكم زندان را داشت ، چه آن كه از سوى متوكل جاسوسانى تحت عنوان دربان و خدمتكار بر آن حضرت گمارده شده بود . آنان تمامى ديدارها و ارتباطهاى پيشواى شيعيان را زير نظر داشته به رده‌هاى بالاتر گزارش مىدادند و مانع آمد و شد شيعيان به منزل آن گرامى مىشدند . 2 - احضار امام در دل شب به كاخ سلطنتى و دعوت او به مجلس شراب و عيش و نوش خليفه و حتى تعارف شراب به آن حضرت ! « 1 » بهانه اين احضار نگهدارى اسلحه و نوشته جات و اموال و اشياى ديگرى بود كه به زعم خليفه شيعيان از قم براى وى فرستاده بوده و خبرچينان به متوكل گزارش كرده بودند . مأموران متوكل منزل امام را تفتيش كردند ولى چيزى نيافتند . « 2 » 3 - توهين و تحقير امام : متوكل با گستاخى ، پيشواى معصوم شيعيان را به شرابخوارى متهم كرد ، « 3 » و نيز در موضع‌گيرىها و برخوردهايش سعى داشت آن حضرت را تحقير كرده همچون بقيّه افراد ، يك فرد عادى قلمداد نمايد و از امام مىخواست كه همراه ديگران در مقابل او پياده رژه برود « 4 » و حتى گاهى دستور مىداد مزدورانش به وى ناسزا بگويند . « 5 » 4 - به زندان افكندن امام و ايجاد رعب و وحشت نسبت به آن حضرت در زندان ، با كندن قبر در پيش روى آن گرامى . « 6 »