بسته‌اش و زمين ، جز خاك حائلى نبود . مأموران حكومت بارها در دل شب به خانه امام هجوم بردند و هر بار آن عبد صالح را در حالى كه لباسى خشن بر تن داشت و بر روى حصيرى به نماز و نيايش ايستاده بود مىديدند . « 1 » سيره عبادى پيشواى دهم چنين بود كه : بعد از نماز صبح نمىخوابيد و به تعقيب و ذكر و تلاوت قرآن مشغول مىشد ، « 2 » بعد از اقامه نافله مغرب سجده شكر مىگزارد « 3 » ، به نوافل اهتمام ويژه داشت و همه نوافل روزانه را انجام مىداد . « 4 » امام هادى عليه السلام از نظر اخلاقى در اوج قرار داشت و گفتار و رفتارش ترسيم « حيات طيّبه » و وجودش تبلور همه ارزش‌ها بود . بخشندگى و دستگيرى نيازمندان ، بردبارى در رويارويى با سفيهان و نادانان و هيبت در دلها چندان كه دوست و دشمن با مشاهده چهره ملكوتى او در محضرش به خاك افتاده و بىاختيار در برابر عظمتش سر فرود مىآوردند ، از مظاهر برجسته اخلاق اجتماعى آن حضرت بود كه همگان را به تحسين و تمجيد واداشته بود .

امام هادى عليه السلام در اوّل ذيحجّه ، سال 220 هجرى عهده‌دار منصب امامت شد . سنّ امام هنگام تصدّى امامت نزديك به هشت سال بود و مدت امامتش 33 سال به طول انجاميد كه حدود سيزده سال آن را در مدينه و بيست سال آخر را در سامرّا گذراند . زمامداران معاصر آن حضرت عبارتند از : معتصم ، واثق ، متوكل ، منتصر ، مستعين و معتز . دلائل زيادى بر امامت امام هادى وجود دارد ، از جمله : روايات به يادگار مانده از پيامبر صلى الله عليه و آله كه در آن‌ها تعداد ، نام ، نام پدر و ديگر مشخصات جانشينان آن حضرت ذكر شده ، « 5 » تصريحات مكرّر امام جواد عليه السلام به امامت و جانشينى فرزندش امام هادى عليه السلام پس از رحلت خويش « 6 » ، وصيّت امام نهم به فرزندش امام هادى عليه السلام و وصىّ خويش قرار