هر چه از زمان ولايتعهدى امام رضا عليه السلام مىگذشت ، مأمون بيشتر احساس زيان و شكست مىكرد ؛ از اين رو ، در واكنش به سياست‌ها و تدابير امام رضا عليه السلام در طول مدت ولايتعهدى دست به يك سلسله اقدامات مذبوحانه‌اى زد كه مهم‌ترين آنها عبارت است از : 1 - جلوگيرى از نشر فضائل امام عليه السلام در ميان مردم و بىاعتبار كردن شخصيّت اجتماعى آن حضرت : جلوگيرى رجاء بن‌ابىضحّاك توسط مأمون از نقل فضائل اخلاقى امام براى مردم ، « 1 » وادار كردن افراد بدخواه به تحقير امام در انظار ، « 2 » و تشكيل مجالس بحث و مناظره براى حضرت با انديشمندان ملل مختلف در همين راستا انجام مىگرفت . 2 - پخش شايعات عليه امام عليه السلام : از قبيل اين كه آن حضرت فرموده است : همه مردم بردگان ما هستند ، « 3 » يا حكم به حلّيت غنا از سوى آن حضرت . « 4 » 3 - وادار كردن امام رضا عليه السلام به عزيمت به سوى بغداد به تنهايى تا از اين طريق آن حضرت را در چنگال سرسخت‌ترين دشمنان خود قرار دهد و خود را از دست او راحت كند . ولى امام عليه السلام با استنكاف از رفتن به بغداد به‌تنهايى ، اين توطئه مأمون را خنثى كرد . « 5 »