تاريخ زندگى ائمه (ع) (فارسى) — صفحة 204

نامساعد از مناظره و سخن گفتن خوددارى كند . هشام در پى اين رهنمود تا پس از مرگ مهدى و پيدايش آرامش نسبى سخن نگفت . « 1 » 2 - منصور سياست شكنجه و فشار سياسى و اقتصادى را نسبت به مخالفان ، بويژه علويان اجرا كرد . مردم مدينه بيش از نقاط ديگر ، تحت فشار و نظارت دستگاه خلافت قرار داشتند . زيرا آنان بيش از هر جاى ديگر ، با تعاليم اسلام و مدل حكومت اسلامى آشنايى داشتند و كمتر حاضر بودند ، حكومت‌هاى فاسدى همچون حكومت منصور را بپذيرند . علاوه بر آن ، پيشوايان معصوم و رجال بزرگ شيعه در مدينه اقامت داشتند و وجود آنان همواره محور جنبش‌هاى اسلامى و خطرى براى دستگاه خلافت به شمار مىرفت . گماردن رياح بن عثمان - كه فردى بىرحم ، سنگدل و سختگير بود - به فرماندارى مدينه از سوى منصور پس از شنيدن خبر نهضت محمد بن عبدالله بن حسن - معروف بن نفس زكيّه - در همين راستا انجام گرفت . « 2 » منصور در طول حكومت ننگين خود صدها انسان حق‌طلب و آزاديخواه را به قتل رسانيد . او در مبارزه با آل على عليه السلام تا آنجا پيش رفت كه به هر يك از آنان دست مىيافت او را دستگير و پس از بستن غل و زنجير به دست و پايش به زندان مخصوص مىافكند ؛ زندانى كه شب و روزش تشخيص داده نمىشد . « 3 » او ، بعضى از انقلابيون را پس از دستگيرى زنده زير ديوار مىگذاشت و روى آن ستون بنا مىكرد . « 4 » منصور به منظور تحت فشار قرار دادن شيعيان ، نه‌تنها اموال عمومى مسلمانان را در خزانه خود ، گرد آورده و از صرف آن در راه عمران كشور و رفاه و آسايش مردم خوددارى مىكرد ، بلكه آنچه هم در دست مردم بود به زور مىگرفت تا همه نيازمند دستگاه و گرسنه و متكى به او باشند . « 5 » در اين ميان ، مردم مدينه بيش از ساير نقاط ، تحت فشار بودند .