امام ] حسن عليه السلام ، آنگاه [ امام ] حسين ، سپس على بن حسين و پس از آن محمد بن على ، آنگاه من پيشوا هستم ؛ مسائلتان را از من بپرسيد .
امام عليه السلام - به گفته « عمرو بن ابىمقدام » راوى حديث - اين پيام را سه بار تكرار كرد ؛ سپس به سه جهت ديگر نيز رو كرد و در هر سه سمت ، سه بار آن را تكرار نمود ، بگونهاى كه در مجموع دوازده بار بيان فرمود .
2 - رهبرى تشكيلات شيعه
تشكيلات شيعه متشكل از جمع شيعيان - كه با هدفى مشترك وظايف مختلفى را حول محور ولايت و امامت امامان معصوم عليهم السلام در هر عصر انجام مىدادند و در ميان خود نوعى ارتباط و نيز احساسات نزديك داشتند - در طول حيات امامت با فراز و نشيبهايى همراه بود . اين تشكّل بعد از رحلت پيامبر صلى الله عليه و آله به جمعى از خواص صحابه از قبيل سلمان ، ابوذر ، مقداد ، عمار ياسر ، حذيفه ، ابى بن كعب و . . . محدود مىشد . در طول حكومت بيست ساله معاويه ، با مشهود نبودن فعّاليّت بارزى از سوى امام حسن و امام حسين عليهما السلام ، تنها وجود چنين تشكلى بود كه به رشد انديشه شيعى و افزايش تعداد شيعيان در سراسر حجاز و عراق امكان مىداد .
پس از مرگ معاويه گرايشهاى شيعى و ابراز محبّت به خاندان نبوت ، گسترش روزافزونى يافت بهگونهاى كه هزاران نفر به امام حسين عليه السلام نامه نوشتند و آن حضرت را براى به دست گرفتن حكومت به كوفه دعوت كردند . پس از واقعه كربلا فعّاليّت سازمان يافته شيعيان در عراق ، پرتحركتر شد و در پرتو تلاشهاى پنهانى و به ظاهر آرام امام سجاد عليه السلام اين جمع ، عناصر بالقوه خود را بازيافته و فعّاليّت خود را گسترش داد .
در دوران امام باقر عليه السلام جمع شيعه رو به فزونى نهاد و در محفل درس آن حضرت در مسجد پيامبر صلى الله عليه و آله گروه زيادى از شيعيان از نقاط مختلف حضور پيدا مىكردند . اين رقم روز به روز در حال فزونى بود و در زمان امام صادق عليه السلام افزايش چشمگيرى يافت ، چندان كه - بنا به نوشته مورخان - چهار هزار نفر دانشجو از محضر پيشواى ششم بهره علمى مىبردند . اين جمعِ رو به رشد و گسترش و داراى قدرت و نفوذ - كه همواره