برجسته‌ترين محور تبليغاتى امام صادق عليه السلام تبليغ امامت و پاسدارى از اين سنگر اساسى به‌عنوان تداوم‌بخش خط رسالت بود . پيشواى صادق در مقام ايفاى اين رسالت مهمّ در آن شرايط حسّاس ، از يك سو امامت حاكمان زمان خود را نفى كرد ؛ از سوى ديگر خويشتن را صاحب واقعى حقّ امامت و ولايت معرفى نمود . امام عليه السلام در مرحله نخست ، موضع باطل و ضدّ اسلامى خلفا و كارگزاران آنان را حتى در حضور خود ايشان ، گوشزد و با بازداشتن پيروان خود از مساعدت با حكومت و مراجعه به محاكم قضايى آنان ، مشروعيّت دستگاه خلافت را نفى مىكرد . * روزى مگسى چندين بار بر چهره منصور نشست . وى هر چه كرد نتوانست آن را از خود دور كند . سرانجام به ستوه آمد و با ناراحتى از امام صادق عليه السلام پرسيد : خداوند براى چه منظورى مگس را آفريد ؟ امام عليه السلام بىدرنگ فرمود : « لِيُذِلَّ بِهِ الْجَبابِرَةَ » : براى آنكه دماغ جبّاران و ستمگران را به خاك بمالد . « 1 » * در گفتگويىكه ميان امام صادق عليه السلام و منصور روى داد ، امام عليه السلام در پاسخ خليفه عباسى كه از آن حضرت خواسته بود به منظور پند و اندرز دادن وى با او معاشرت كند ، فرمود : « مَنْ ارادَ الدُّنْيا لا يَنْصَحُكَ وَ مَنْ ارادَ الْآخِرَةَ لا يَصْحَبُكَ » « 2 » آن كس كه خواهان دنيا باشد تو را نصيحت نمىكند و هر كس اهل آخرت باشد با تو