را به من بدهيد تا به جاى شما كار كنم . فرمود : « دوست دارم انسان براى تحصيل معاش ، رنج گرماى آفتاب را تحمل كند . » « 1 »
امامت
امام صادق عليه السلام در سال 114 هجرى در حالى كه 31 سال و اندى از سنش مىگذشت ، رهبرى امّت را به دست گرفت . برترى آن حضرت در علم و دانش بر تمامى مردم زمان خود ، و نيز نصوص و تصريحاتى كه از سوى پيامبر صلى الله عليه و آله و امام باقر عليه السلام بر امامت آن گرامى رسيده است ، امامت پيشواى ششم بعد از پدر بزرگوارش را اثبات مىكند . محمد بن مسلم مىگويد :
نزد امام باقر عليه السلام بودم كه فرزندش حضرت صادق عليه السلام وارد شد . . . امام خطاب به من فرمود : اين ( اشاره به امام صادق عليه السلام ) امام تو پس از من است . پس به او تأسى كن و از دانشش بهره بگير . سوگند به خدا او همان « صادق » ى است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله براى ما وصف كرده است كه پيروانش در دنيا و آخرت پيروز و رستگار ، و دشمنانش نفرين شده در زبان همه پيامبرانند . . . . « 2 »
شرايط سياسى - اجتماعى
دوران امامت امام صادق عليه السلام از نظر سياسى - اجتماعى از اهميّت و موقعيّت ويژهاى برخوردار بود ؛ به حدّى كه در سياستها و موضعگيرىهاى آن حضرت در ارتباط با جريانات سياسى و مسائل فرهنگى نقش بسزايى داشت . از اين رو ، براى شناخت نقش امام صادق عليه السلام در پاسدارى از مكتب تشيع و گسترش فرهنگ شيعى لازم است نسبت به اوضاع و شرايط سياسى - اجتماعى آن عصر شناخت اجمالى داشته باشيم .
جامعهء اسلامى در دوران امامت پيشواى ششم با فراز و نشيبها و تحولات سياسى - اجتماعى مهمّى همراه بود . مورخان بخش پايانى قرن نخست هجرى و نيمه آغازين قرن دوّم
هامش
( 1 ) - « . . . انّى احِبُّ انْ يَتَأَذَّى الرَّجُلُ بِحَرِّ الشَّمسِ فى طَلَبِ المَعيشَة » ، بحارالانوار ، ج 47 ، ص 57 .
( 2 ) - بحارالانوار ، ج 47 ، ص 15 .