محمد بن مسلم شاگرد ديگر امام عليه السلام سى هزار حديث از او نقل كرده است . « 1 » بدين ترتيب پس از ركودى صد ساله ، جنبش فرهنگى تحسين برانگيزى در جامعه شيعى پديد آمد و شيعه موفق شد به تدوين فرهنگ خود - كه شامل فقه ، تفسير و اخلاق مىشد - بپردازد . نكته در خور توجه در اين بخش از فعّاليّت‌هاى امام عليه السلام اينكه آن حضرت در كنار نقل و نشر حديث به پيرايش احاديث موجود و تفكيك درست آنها از نادرست و جعلى نيز پرداخت . امام عليه السلام براى تحقق اين هدف ، در گام نخست ، ياران خود را به حديث‌شناسى و درايت آن توصيه كرد . « 2 » در گام دوم از پيروان خود خواست احاديثى را كه مىشنوند به كتاب خدا عرضه كنند و در اين باره مىفرمود : « اذا حَدَّثْتُكُمْ بِشَيْىءٍ فَاسْأَلُونى عَنْ كِتابِ اللَّهِ » « 3 » زمانى كه حديثى براى شما بيان مىكنم درباره كيفيّت مطابقت آن با كتاب خدا از من بپرسيد . پيشواى پنجم علاوه بر اين دو اقدام ، خود نيز در مواقع لازم به معرفى احاديث جعلى مىپرداخت . آن حضرت در گفتگو با جمعى از يارانش بيش از يكصد روايت را برشمرد كه مردم آنها را صحيح مىپنداشتند در حالى كه همه آنها دروغ و جعلى بودند و افزود بيشتر احاديثى كه در فضل بعضى صحابه نقل شده از مجعولات دوران زمامدارى معاويه است . « 4 »