درس چهاردهم : امام سجّاد ( ع ) حافظ ميراث امامت
قيام خونين اباعبداللّه الحسين عليه السلام و پيامرسانى درست ، روشنگر و منطقى امام سجاد و زينب كبرى عليهما السلام در سه پايگاه كوفه ، شام و مدينه ، روح مبارزه و پرخاشگرى عليه حكومت پليسى اموى را در كالبد امّت اسلامى دميد كه نتيجه آن بروز قيامها و مخالفتها عليه نظام طاغوتى اموى بود . اين قيامها در دوران امامت امام سجاد عليه السلام عبارتند از :
1 - نهضت توابين كه به رهبرى سليمان بن صُرَد و به انگيزه خونخواهى سالار شهيدان در سال 61 ، در كوفه انجام گرفت . فعّاليت آنان در دوران يزيد پنهانى بود . پس از مرگ وى آشكارا مردم را به جهاد دعوت كردند و با نيروهاى حكومتى به نبرد پرداختند و پس از سه روز مقاومت دليرانه در برابر لشكر شام ، رهبرى نهضت و بسيارى از ياران او به شهادت رسيدند و بقيّه پراكنده شدند .
2 - قيام مردم مدينه كه در پى اعزام هيأتى از بزرگان مدينه به شام و افشاگرى آنان عليه يزيد و خلع وى از خلافت در سال 63 هجرى آغاز گشت و منجر به بيرون كردن فرماندار و امويان از شهر شد . يزيد ، مسلم بن عُقْبَه را با دوازده هزار نيرو به جنگ انقلابيون فرستاد . نيروهاى شامى پس از قتل عام مردم و سركوبى نهضت به مدت سه روز به قتل و غارت و هتك حرمت ناموس مسلمانان پرداختند و جنايات فراوانى مرتكب شدند .
3 - قيام مختار كه در سال 66 هجرى و به انگيزه خونخواهى امام حسين در كوفه صورت گرفت . مختار پس از تسلط بر كوفه و نواحى آن به نبرد با عبيداللّه پرداخت و در يك لشكركشى ، وى و بسيارى از سران اموى و قاتلان امام حسين عليه السلام را به هلاكت رسانيد .
اين همه ، بخشى از آثار و بركاتى بود كه خون مقدس امام حسين عليه السلام و در پى آن تلاشهاى طاقتفرساى پيامآوران كربلا و در رأس آنان امام سجاد عليه السلام ، در جامعه