منادى : « ايْنَ الصّابِرونَ » و « ايْنَ الْمُتَصَبِّرونَ » تنها اينان به پا مىخيزند و پاسخ مثبت مىدهند . نكتهء قابل توجه ديگر آنكه امام عليه السلام از شكيبايان بر ترك گناهان به « متصبّران » تعبير كرده كه به مفهوم پايدارى توأم با تحمّل تكلّف و زحمت است و اين مىرساند كه صبر و استقامت بر ترك گناهان در مقايسه با صبر بر اداى فرائض هم دشوارتر و هم - به مقتضاى « افْضَلُ الْاعْمالِ احْمَزُها » « 1 » پاداشش در نزد خدا بيشتر است .

سيّد بن طاووس به سند خود از « محمّد بن هارون جلّاب » نقل كرده و مىگويد : به مولايم على بن محمّد هادى عليه السلام عرض كردم : از پدرانتان براى ما روايت شده است كه زمانى بيايد كه هيچ چيزى از برادرى كه انيس و همدم باشد ، و يا به دست آوردن يك درهم حلال ، عزيزتر نباشد . امام عليه السلام فرمود : اى محمّد ! به نظر من برادرى كه انيس و همدم انسان باشد پيدا مىشود ؛ امّا تو در زمانى زندگى مىكنى كه هيچ چيز در اين زمان از پول حلال و برادر دينى كه براى خشنودى خداى متعال با انسان دوست شود ، كمياب‌تر نيست . « 2 » توضيح : علّت كميابى پول حلال در بازار مسلمانان چيست ؟ پاسخ آن را بايد در ناپرهيزى كاسبان در كسب و كار و آزمندى آنان در فراهم كردن پول از هر راه ممكن جستجو كرد . مطلب ظريف ديگرى كه در كلام امام عليه السلام به چشم مىخورد اين است كه پيدا كردن دوستى كه انيس و همدم انسان باشد و به مصالح و منافع او بينديشد هر چند در عصر امام هادى عليه السلام و دوران پس از آن بويژه عصرى كه ما زندگى مىكنيم و بيشتر افراد در انديشهء جلب منافع و مصالح فردى خويش هستند ، چندان كار آسانى نيست امّا كمياب