تاريخ زندگانى امام هادى (ع) (فارسى) — صفحة 53

تاكنون اين مقدار بخشش را از كسى سراغ نداريم . « 1 » مورّخان موارد زيادى از احسان و انفاق پيشواى دهم به نيازمندان و درماندگان را نقل كرده‌اند كه ما به چند مورد بسنده مىكنيم . * گروهى از بزرگان شيعه و ياران امام عليه السلام به نامهاى : ابوعمرو عثمان بن سعيد ، احمد بن اسحاق اشعرى و على بن جعفر همدانى ، به محضر آن حضرت شرفياب شدند . احمد بن اسحاق از سنگينى بدهكارى خويش نزد امام عليه السلام شكايت كرد . امام هادى عليه السلام به وكيلش « ابوعمرو » فرمود : سى هزار دينار به او ، و سى هزار دينار به على بن جعفر بده ؛ براى خود نيز سى هزار دينار بردار . « 2 » امام عليه السلام با اين انفاق انبوه به زندگى اين بزرگان - كه به كار مبارزه و نشر فرهنگ ناب تشيّع همّت گمارده بودند و شايد فرصت چندانى براى كار و تأمين نيازهاى زندگى خود نمىيافتند - گشايشى بخشيد و تنگدستى را از آنان بر طرف ساخت . * ابوهاشم جعفرى نقل مىكند : تنگدستى سختى بر من روى آورد . خدمت امام هادى عليه السلام رفتم . چون در محضرش نشستم فرمود : اى ابوهاشم ! شكر كداميك از نعمتهاى خدا را كه به تو عطا كرده مىتوانى بجاى آورى ؟ - من سكوت كردم و ندانستم چه بگويم . - خداوند به تو نعمت ايمان را ارزانى داشته و ( در پرتو آن ) بدنت را بر آتش دوزخ حرام كرده ، و سلامتى و عافيت داده و بر اطاعت و بندگىاش ياريت نموده و قناعت داده است تا در پرتو آن از سرافكارى مصون بمانى . اى ابوهاشم ! من بدين مطالب آغاز به سخن كردم ، چون گمان مىكنم تو مىخواهى از كسى كه اين همه نعمت به تو داده نزد من شكوه كنى . من دستور دادم يكصد دينار به تو بدهند . آن را بگير ! « 3 »