تاريخ زندگانى امام هادى (ع) (فارسى) — صفحة 35

از خوابيدن بين نماز شب و طلوع فجر بپرهيز ؛ ليكن دراز كشيدن بدون خواب مانع ندارد ؛ زيرا كسى كه بعد از نماز شب بخوابد براى نمازى كه خوانده است مورد ستايش قرار نمىگيرد . * از جمله مسحبّاتى كه امام هادى عليه السلام به آن اهتمام داشت ، سجدهء شكر بود . در اين رابطه دو روايت كه بيانگر سيرهء عبادى آن حضرت مىباشد در منابع روايى نقل شده است . روايت نخست در مورد زمان انجام سجدهء شكر است . « حفص جوهرى » مىگويد : نماز مغرب را به جماعت با ابوالحسن ، على بن محمّد عليهما السلام خوانديم . حضرت بعد از ركعت هفتم - يعنى بعد از اقامهء نماز مغرب و چهار ركعت نافلهء آن - سجدهء شكر انجام داد . من به محضرش عرضه داشتم : پدرانتان بعد از ركعت سوّم - يعنى بعد از نماز مغرب - سجدهء شكر بجا مىآوردند . امام عليه السلام فرمود : هيچكدام از پدران من جز بعد از ركعت هفتم ، سجدهء شكر نمىگزاردند . « 1 » روايت دوّم دربارهء چگونگى انجام سجدهء شكر است . « يحيى بن عبدالرّحمان بن خاقان » مىگويد : ابوالحسن سوّم عليه السلام را ديدم كه سجدهء شكر انجام مىداد ؛ در حالى كه آرنجها ، سينه و شكمش بر زمين چسبيده بود . من در اين خصوص از حضرتش پرسيدم . فرمود : شايسته است با چنين كيفيّتى انجام گيرد . « 2 » * امام نقى عليه السلام همچون پدران گرامىاش عنايت خاصّى به انجام نوافل داشت ؛ چندان كه يكى از محقّقان و شرح حال‌نويسان در وصف آن بزرگوار مىنويسد : « هيچ نافله‌اى از نوافل را ترك نكرد و همهء آنها را بجا مىآورد . » « 3 » امام هادى عليه السلام علاوه بر اقامهء نمازهاى مستحبّىِ روزانه بر انجام نافله‌اى مداومت داشت ؛ چندان كه اين نافله به آن گرامى نسبت داده شده است ، و آن دو ركعت است كه در ركعت اوّل پس از حمد ، سورهء « يس » و در ركعت دوّم ، حمد و سورهء « الرّحمن » را مىخواند . « 4 »