پيشواى دهم عليه السلام در مواردى چند و به مناسبتهاى گوناگون ، خبر از مرگ زمامداران معاصر خود داده است كه در بخشهاى پيش به بعض آنها اشاره رفت ، اينك نمونه‌اى ديگر : مردى از اهل مداين طى نامه‌اى از امام عليه السلام ازمدّت زمان باقى ماندهء حكومت متوكّل پرسيد . امام عليه السلام در پاسخ ، اين آيات را نوشت : « قالَ تَزْرَعُونَ سَبْعَ سِنينَ دَأَبا فَما حَصَدْتُّم فَذَرُوهُ فى سُنْبُلِهِ الّا قَليلا مِمَّا تَأكُلُونَ . ثُمَّ يَأتى مِنْ بَعْدِ ذلِكَ سَبْعُ شِدادُ يَأكُلْنَ ما قَدَّمتُم لَهُنَّ الا قَليلا مِمَّا تُحصِنُونَ . ثُمَّ يَأتى مِن بَعدِ ذلِكَ عامُ فيهِ يُغاثُ النَّاسُ وَ فيهِ يَعْصِرُونَ . » « 1 » گفت : هفت سال پى در پى زراعت مىكنيد ، و آنچه را درو كرديد ، جز كمى كه مىخوريد در خوشه‌هاى خود باقى بگذاريد ( و ذخيره نماييد ) . پس از آن ، هفت سال سخت ( و خشكى و قحطى ) مىآيد كه آنچه رابراى آن سالها ذخيره كرده‌ايد ، مىخورند ، جز كمى كه ( براى بذر ) ذخيره خواهيد كرد . سپس سالى فرا ميرسد كه باران فراوان نصيب مردم مىشود ، و در آن سال ، مردم عصاره ( ميوه‌ها و دانه‌هاى روغنى را ) مىگيرند . سرانجام - همان گونه كه امام عليه السلام پيش بينى كرده بود - متوكّل در روزهاى نخستين پازدهمين سال حكومتش به هلاكت رسيد . « 2 » هدف اين گونه پيشگوييها ، علاوه بر تثبيت موضع امامت و بالا بردن سطح بينش اعتقادى افراد ، اميدوار ساختن ياران به آينده و بهبود وضع جامعهء اسلامى با بشارت مرگ زمامداران جنايتكار و ستم پيشه‌اى همچون متوكّل عباسى بود . خلاصه در درسهاى پيش به بعضى از محورهاى مبارزاتى امام هادى عليه السلام اشاره كرديم . اينك