« اللَّهُ يَصْطَفى مِنَ الْمَلائِكَةِ رُسُلًا وَ مِنَ النّاسِ » . « 1 » خداوند از ميان فرشتگان ، رسولانى بر مىگزيند و همچنين از ميان مردم . آيهء شريفه بر اين حقيقت صراحت دارد كه خداى سبحان از ميان فرشتگان و مردمان ، چهره‌هاى برجسته‌اى را براى سفارت و رسالت خود بر مىگزيند ؛ چرا كه تنها انسانِ « مجتبا » و « مصطفا » كه قلبش از كدورت هرگونه طغيان و شرك منزّه بوده و از عهدهء آزمايشهاى الهى به خوبى برآمده است ، « 2 » مىتواند به مقام رفيع رسالت و امامت بار يابد و اين امانت الهى را به درستى نگهدارى نمايد و در كمال صحّت به انجام رساند . در روايات و زيارات بطور مكرّر به مقام « اصطفا » ى امامان عليه السلام اشاره شده است . تنها در زيارت « جامعه » بالغ بر پنج بار از زبان امام هادى عليه السلام بر آن تأكيد شده است كه به ذكر نمونه‌اى از آن بسنده مىكنيم . « . . . إِصْطَفاكُمْ بِعِلْمِهِ وَ ارْتَضاكُمْ لِغَيْبِهِ وَ اخْتارَكَمُ لِسِرِّهِ وَ اجْتَبيكُمْ بِقُدْرَتِهِ » . خداوند به علم ازلىاش شما را براى كشف عالم غيب خود برگزيد و پسنديد و براى حفظ اسرار خويش انتخاب كرد ، و به توانايى و قدرت كاملهء خود گزينش نمود . با دقّت در هر يك از اين كلمات نورانى ، جايگاه روحانى و ملكوتى امامان عليه السلام از جمله امام هادى عليه السلام در عالم آفرينش به خوبى روشن مىشود .