و رشته هايش را به ستاره‌هاى آسمان پيوسته است . هيچ فضيلت و منقبتى نيست جز آن كه به او منتهى مىگردد و هيچ بزرگواريى نيست مگر آن كه حدّ تمام و كمال آن از آنِ اوست . هيچ خصلت والايى بزرگ نمىنمايد جز آنكه دليلهاى آن در وجود او آشكار است ، و او اين همه را به خاطر گوهر ذاتش يعنى سخاوتمندى كه از ويژگيهاى او و بزرگوارى كه از سرشت ارجمندش نشأت مىگيرد ، شايسته گشته است . . . . وجودش مهذّب ، اخلاقش منيع ، راه و روشش معتدل ، صفاتش برجسته و هر كار نيكى به وجودش آبادان و شايسته است . در شكوه ، آرامش ، پاكى و پاكيزگى و برازندگى ، نبوى مسلك و علوى سرشت بود . روحى پاك و همّتى و الا داشت ؛ بگونه‌اى كه كسى از مردم همسان او نبود و در اين راه دشوار امّا پسنديده ، كسى به پاى او نرسيد و اميد رسيدن نيز نداشت . « 1 » ب - محمّد بن طلحهء شافعى : امّا مناقب على هادى عليه السلام : جلالت قدرش گوشها را پر كرده ، و محبّتش در ژرفاى دلها همچون مرواريدهاى گرانبَها در داخل صدفها جا گرفته است . و اين همه خود گواهند كه وجود ابوالحسن على هادى عليه السلام به والاترين اوصاف آراسته است ، و پس از مرتبهء نبوّت ، اوج عظمتها و والاترين شخصيّتها را داراست . « 2 »