پايه گذاران جريان انحرافى وقف هر چند بر موج هواهاى نفسانى سوار بوده و در پديد آوردن اين انديشه جز اغراض نفسانى و اهداف شيطانى انگيزه‌اى نداشتند ؛ ليكن از آنجا كه برخى از آنان از چهره‌هاى سرشناس و شخصيتهاى معروف و نزديك به امامان ( ع ) بودند ، افكار آنان پيامدهاى ناگوارى در جامعه برجاى گذاشت كه كمترين آن ، تضعيف موقعيت امامت شيعى ، ايجاد اختلاف ميان مسلمانان و مشغول ساختن افكار عمومى به مسائل انحرافى و غفلت از نيرنگها و توطئه‌هاى اساسى دشمن بود . اين پديده شوم به قدرى ناگوار و اختلاف برانگيز بود كه امامان ( ع ) از آن به « فتنه » تعبير كرده‌اند . حكم بن عيص مىگويد : همراه دايىام سليمان بن خالد بر امام صادق ( ع ) وارد شدم . حضرت از دايىام پرسيد : اين جوان كيست ؟ گفت : خواهرزاده‌ام مىباشد . فرمود : آيا امر امامت را خوب مىشناسد ؟ گفت : بلى . فرمود : سپاس خداوندى را كه او را شيطان نيافريد . اى سليمان ! فرزندانت را از فتنهء شيعيان ما در پناه خداوند قرار بده ! عرض كردم : قربانت شوم ، آن فتنه چيست ؟ فرمود : انكار امامت‌امامان و توقف بر فرزندم موسى ( ع ) ؛ مرگ او را منكرمىشوند و مىپندارند كه بعد از موسى بن جعفر ( ع ) امامى نيست . آنان با اين فتنه‌اى كه بر پا مىكنند بدترين مردم هستند . « 1 » پيدايش اين جريان گمراه‌كننده و ويرانگرِ بنيادين در آغاز امامت پيشواى هشتم ، آن حضرت را با مشكلات جديدى مواجه ساخت و بخشى از وقت آن گرامى را جهت پاسخگويى به شبهات و طرد عناصر واقفيّه و بر ملاكردن چهره‌هاى شيطانى آنان به خود مشغول ساخت . « 2 »