تاريخ زندگانى امام رضا (ع) (فارسى) — صفحة 97

اموال و وجوه شرعى كرده بود . با طولانى شدن مدت زندانى امام ( ع ) اموال زيادى نزد اينان گرد آمد . هنگامى كه آن حضرت به شهادت رسيد ، فرزند بزرگوارش امام رضا ( ع ) از نمايندگان پدرش خواست تا اموالى را كه نزد خود دارند به وى تحويل دهند . بعضى از وكلا كه فريفتهء دنيا و اموال گرد آمده شده بودند ، براى تصاحب آنها دين خود را به دنياى خويش فروختند و در پاسخ به خواستهء امام زمانشان ، منكر رحلت امام كاظم شدند . چهره‌هاى برجستهء اين جريان انحرافى كه در شمار بنيانگذاران مكتب وقف به شمار مىآيند عبارتند از : 1 - زياد بن مروان قندى كه از اصحاب امام صادق و امام كاظم عليهماالسّلام و وكيل پيشواى هفتم بود و در طول مدت بازداشت موسىبن جعفر ( ع ) اموال زيادى بالغ بر هفتاد هزار دينار نزد او فراهم آمد . « 1 » رجالى بزرگ « كشّى » ، زياد را يكى از اركان انديشهء وقف و به وجود آورندگان تشكيلات واقفيّه دانسته است . « 2 » 2 - على بن ابى حمزهء بطائنى كه او نيز از ياران امام صادق و امام كاظم ( ع ) بود و از پيشواى ششم در ابواب مختلف فقه و نيز تفسير روايات زيادى نقل كرده است . وى در سمت وكالت پيشواى هفتم بالغ بر سىهزار دينار طلا از مردم سهم امام گرفت تا به امام‌كاظم بپردازد . « 3 » رجالى برجسته ديگر : « ابن غضائرى » ، على بن احمد ابى حمزه را اساس و پايه وقف و بدترين مردم معرفى كرده است . « 4 » على بن ابى حمزه و زياد بن مروان قندى در پاسخ امام رضا ( ع ) كه خواسته بود اموال را به آن گرامى تحويل دهند ، منكر اصل اموال شده و در جواب نامهء امام نوشتند : هيچ گونه مالى از موسى بن جعفر نزد ما نيست . « 5 »