هستند دوازده امام ، به عدد نقيبان بنى اسرائيل . « 1 » تعيين و معرفى فردى به عنوان امام از سوى پيامبر ( ص ) به معناى تعيين و معرفى فرد ياد شده از سوى خداست ؛ چه آن كه پيامبر ( ص ) جز از سوى خدا سخن نمىگفت و تصميمى نمىگرفت . خود آن بزرگوار در پاسخ رئيس يكى از قبائل كه به آن حضرت پيشنهاد كرده بود : ما به شرطى با تو بيعت مىكنيم و مسلمان مىشويم كه پس از درگذشت خود ، امر امامت و رهبرى جامعه را به ما واگذار كنى ، فرمود : « الْامْرُ الَى اللَّهِ يَضَعُهُ حَيْثُ يَشاءُ » . « 2 » امر اطاعت مربوط به خداست كه آن را هر جا كه بخواهد قرار مىدهد . بنابراين اگر آن حضرت كسى يا كسانى را جانشين خود قرار دهد ، بطور قطع ، از سوى خدا خواهد بود .
2 - معرفى امام كاظم ( ع )
علاوه بر رسول خدا ( ص ) ، امام كاظم ( ع ) پيش از شهادتش بارها فرزند خود حضرت رضا ( ع ) را به عنوان جانشين خويش معرفى كرد . به نمونههاى ذيل توجه فرماييد . الف - راوى ، داوود رقّى : به ابو ابراهيم ، حضرت موسى بن جعفر ( ع ) عرض كردم : جانم فدايت باد ! من پير شدهام . دست مرا بگير و از آتش جهنم نجاتم بده ! صاحب و امام ما پس از تو كيست ؟ حضرت به فرزندش ابوالحسن اشارهكرد و فرمود : اين ، پساز من پيشوا و صاحب شماست . « 3 » ب - راوى ، عبدالرحمان بن حجّاج : موسى بن جعفر ( ع ) به فرزندش على ( ع ) وصيت كرد و در اين ارتباط نوشتهاى مرقوم داشت و شصت نفر از مردان سرشناس مدينه را بر آن گواه گرفت . « 4 »