نمىكرد ، بنياد ملّت از هم فرومىريخت ، دين از ميان مىرفت ، سنن و احكام الهى دگرگون مىشد ، بدعتگذاران مطالبى بر آن مىافزودند و افراد بىايمان چيزهايى از آن مىكاستند ، و ( با اين تحريفات ) دين واقعى را بر مسلمانان مشتبه مىساختند ؛ چه آنكه ( بيشتر ) مردم ( از نظر عقل و فكر ) ناقص ، و فاقد كمالند و به كمك ( علمى و تربيتى ) نياز دارند . علاوه بر اين ، مردم ، گرفتار اختلاف هوا و پراكندگى تمايلاتند . بنابراين ، چنانچه خداوند براى دينى كه رسول اكرم ( ص ) آورده است ، سرپرست و نگهبانى تعيين نكرده بود ، مردم فاسد مىشدند ، شرايع و سنن تغيير مىكرد و احكام و ايمان دگرگون مىگشت و در نهايت ، منجر به فساد و تباهى همهء مردم مىشد . « 1 » ملاحظه : در اين بيان نورانى ، پيشواى هشتم ( ع ) ، نقش امام در نگهبانى و دفاع از مبانى و فرهنگ سعادت بخش اسلام و مصون داشتن آن از دستبرد بدعتگذاران و تحريفگران منافق و ملحد ، به عنوان نقش انحصارى تبيين شده است . زيرا انجام اين رسالت بزرگ ، تنها از عهده حاكمان الهى و برگزيدگان حضرت بارى ساخته است و زمامداران بشرى در قلمرو فرمانروايى خود ، عهده‌دار چنين مسؤوليتى نيستند و اصولًا صلاحيت ايفاى آن را ندارند . اين مسؤوليت خدايى در دوران غيبت كبرى بر دوش فقيهان و عالمان دين‌شناس و در رأس آنان مقام ولايت فقيه و ولىّ امر مسلمانان كه امروز در وجود مبارك حضرت آيةاللّه العظمى خامنه‌اى - دام ظلّه - تجلّى پيدا كرده ، نهاده شده است .